เนื้อความทั้งข้อ
[๑๓๐] ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุมากรูปด้วยกัน เดินทางไกล จากเมืองสาเกตไป
พระนครสาวัตถี. ในระหว่างทาง พวกโจรพากันยกพวกออกมา แย่งชิงภิกษุบางพวก ฆ่าภิกษุ
บางพวก. เจ้าหน้าที่ยกออกไปจากพระนครสาวัตถี แล้วจับโจรได้เป็นบางพวก. บางพวกหลบหนี
ไปได้. พวกที่หลบหนีไป ได้บวชในสำนักภิกษุ. พวกที่ถูกจับได้ เจ้าหน้าที่กำลังนำไปฆ่า.
พวกโจรที่บวชแล้วเหล่านั้นได้เห็นโจรพวกนั้นกำลังถูกนำไปฆ่า ครั้นแล้วจึงพูดอย่างนี้ว่า เคราะห์ดี
พวกเราพากันหนีรอดมาได้ ถ้าวันนั้นถูกจับ จะต้องถูกเขาฆ่าเช่นนี้เหมือนกัน. ภิกษุทั้งหลาย
พากันถามว่า อาวุโสทั้งหลาย ก็พวกท่านได้ทำอะไรไว้? จึงบรรพชิตเหล่านั้นได้แจ้งเรื่องนั้น
แก่ภิกษุทั้งหลาย. ภิกษุทั้งหลายได้กราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค. พระผู้มีพระภาครับสั่ง
กะภิกษุทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุพวกนั้นเป็นอรหันต์ ดูกรภิกษุทั้งหลาย อนุปสัมบัน
คือคนฆ่าพระอรหันต์ ภิกษุไม่พึงให้อุปสมบท ที่อุปสมบทแล้วต้องให้สึกเสีย.
เตน โข ปน สมเยน สมฺพหุลา ภิกฺขู สาเกตา
สาวตฺถึ อทฺธานมคฺคปฏิปนฺนา โหนฺติ ฯ✎ ร่าง
Tena kho pana samayena sambahulā bhikkhū sāketā sāvatthiṁ addhānamaggappaṭipannā honti.
อ้างอิงสยามรัฐ 4.179 · ฉัฏฐสังคายนา 89.112
อนฺตรามคฺเค โจรา
นิกฺขมิตฺวา เอกจฺเจ ภิกฺขู อจฺฉินฺทึสุ เอกจฺเจ ภิกฺขู หนึสุ ฯ✎ ร่าง
Antarāmagge corā nikkhamitvā ekacce bhikkhū acchindiṁsu, ekacce bhikkhū haniṁsu.
สาวตฺถิยา ราชภฏา นิกฺขมิตฺวา เอกจฺเจ โจเร อคฺคเหสุํ ฯ
เอกจฺเจ โจรา ปลายึสุ ฯ✎ ร่าง
Sāvatthiyā rājabhaṭā nikkhamitvā ekacce core aggahesuṁ, ekacce corā palāyiṁsu.
เย เต ปลายึสุ เต ภิกฺขูสุ
ปพฺพชึสุ ฯ เย เต คหิตา เต วธาย โอนียนฺติ ฯ✎ ร่าง
Ye te palāyiṁsu te bhikkhūsu pabbajiṁsu, ye te gahitā te vadhāya oniyyanti.
อทฺทสํสุ
โข เต ปพฺพชิตา เต โจเร วธาย โอนียมาเน ทิสฺวาน
เอวมาหํสุ✎ ร่าง
Addasaṁsu kho te palāyitvā pabbajitā te core vadhāya oniyyamāne, disvāna evamāhaṁsu—
สาธุ โข มยํ ปลายิมฺหา สจชฺช ๑- มยํ คเยฺหยฺยาม
มยมฺปิ เอวเมว หญฺเญยฺยามาติ ฯ✎ ร่าง
“sādhu kho mayaṁ palāyimhā, sacā ca mayaṁ gayheyyāma, mayampi evameva haññeyyāmā”ti.
ภิกฺขู เอวมาหํสุ✎ ร่าง
Bhikkhū evamāhaṁsu—
อ้างอิงPTS 1.89
กึ ปน
ตุเมฺห อาวุโส อกตฺถาติ ฯ✎ ร่าง
“kiṁ pana tumhe, āvuso, akatthā”ti?
อถโข เต ปพฺพชิตา ภิกฺขูนํ เอตมตฺถํ
อาโรเจสุํ ฯ✎ ร่าง
Atha kho te pabbajitā bhikkhūnaṁ etamatthaṁ ārocesuṁ.
ภิกฺขู ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ✎ ร่าง
Bhikkhū bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.
อรหนฺโต
เอเต ภิกฺขเว ภิกฺขู✎ ร่าง
“Arahanto ete, bhikkhave, bhikkhū.
อรหนฺตฆาตโก ภิกฺขเว อนุปสมฺปนฺโน
น อุปสมฺปาเทตพฺโพ อุปสมฺปนฺโน นาเสตพฺโพติ ฯ✎ ร่าง
Arahantaghātako, bhikkhave, anupasampanno na upasampādetabbo, upasampanno nāsetabbo”ti.
—
53. Bhikkhunidūsakavatthu