เล่ม ๔ — วินัยปิฎก มหาวรรค ๑ ข้อ 213

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๑๓] ก็โดยสมัยนั้นแล มหาวิหารของสงฆ์ชำรุดลง อุบาสกคนหนึ่งได้ให้ตัดเครื่อง ทัพพสัมภาระไว้ในป่า. เขาส่งทูตไปในสำนักภิกษุทั้งหลายว่า ถ้าพระคุณเจ้าทั้งหลาย จะพึงขน เครื่องทัพพสัมภาระนั้นไปได้ กระผมขอถวายเครื่องทัพพสัมภาระนั้น. ภิกษุทั้งหลายกราบทูล เรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค. พระผู้มีพระภาคตรัสอนุญาตแก่ภิกษุทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตให้ไปได้เพราะกรณียะของสงฆ์ แต่ต้องกลับใน ๗ วัน.

pli-tv-kd3:8.1.1 #

เตน โข ปน สมเยน สงฺฆสฺส มหาวิหาโร ๕- อุทฺริยติ✎ ร่าง

Tena kho pana samayena saṅghassa vihāro undriyati.

อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 89.195

pli-tv-kd3:8.1.2 #

อญฺญตเรน อุปาสเกน อรญฺเญ ภณฺฑํ เฉทาปิตํ โหติ ฯ✎ ร่าง

Aññatarena upāsakena araññe bhaṇḍaṁ chedāpitaṁ hoti.

pli-tv-kd3:8.1.3 #

โส ภิกฺขูนํ สนฺติเก ทูตํ ปาเหสิ✎ ร่าง

So bhikkhūnaṁ santike dūtaṁ pāhesi—

pli-tv-kd3:8.1.4 #

สเจ ภทนฺตา ตํ ภณฺฑํ อวหาเปยฺยุํ ๗- ทชฺชาหํ ตํ ภณฺฑนฺติ ฯ✎ ร่าง

“sace bhadantā taṁ bhaṇḍaṁ āvahāpeyyuṁ, dajjāhaṁ taṁ bhaṇḍan”ti.

pli-tv-kd3:8.1.5 #

ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ✎ ร่าง

Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.

pli-tv-kd3:8.1.6 #

อนุชานามิ ภิกฺขเว สงฺฆกรณีเยน คนฺตุํ✎ ร่าง

“Anujānāmi, bhikkhave, saṅghakaraṇīyena gantuṁ.

pli-tv-kd3:8.1.7 #

สตฺตาหํ สนฺนิวฏฺโฏ กาตพฺโพติ ฯ✎ ร่าง

Sattāhaṁ sannivatto kātabbo”ti.

pli-tv-kd3:8.1.8 #

วสฺสาวาสภาณวารํ นิฏฺฐิตํ✎ ร่าง

Vassāvāsabhāṇavāro niṭṭhito.

pli-tv-kd3:9.1.0 #

ปฐมํ✎ ร่าง

7. Antarāyeanāpattivassacchedavāra