เล่ม ๖ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๑ ข้อ 375

เนื้อความทั้งข้อ

[๓๗๕] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ถ้าสงฆ์มีภิกษุผู้ควรอัพภานเป็นที่ ๔ พึงให้ ปริวาสพึงชักเข้าหาอาบัติเดิม พึงให้มานัต สงฆ์ ๒๐ รูป ทั้งภิกษุผู้ควรอัพภานนั้น พึงอัพภาน การกระทำดังนั้นใช้ไม่ได้ และไม่ควรทำ ฯ

pli-tv-kd12:9.1.70 #

อพฺภานารหจตุตฺโถ เจ ภิกฺขเว ปริวาสํ ทเทยฺย✎ ร่าง

Abbhānārahacatuttho ce, bhikkhave, parivāsaṁ dadeyya,

pli-tv-kd12:9.1.71 #

มูลาย ปฏิกสฺเสยฺย✎ ร่าง

mūlāya paṭikasseyya,

pli-tv-kd12:9.1.72 #

มานตฺตํ ทเทยฺย✎ ร่าง

mānattaṁ dadeyya,

pli-tv-kd12:9.1.73 #

ตพฺพีโส อพฺเภยฺย อกมฺมํ ตํ น จ กรณียนฺติ ฯ✎ ร่าง

taṁvīso abbheyya, akammaṁ, na ca karaṇīyan”ti.

pli-tv-kd12:9.1.74 #

อพฺภานารหวตฺตํ นิฏฺฐิตํ ๑- ฯ✎ ร่าง

Abbhānārahavattaṁ niṭṭhitaṁ.

อ้างอิงสยามรัฐ 6.158 · พุทธชยันตี 5.194

pli-tv-kd12:9.1.75 #

ปาริวาสิกกฺขนฺธกํ นิฏฺฐิตํ ทุติยํ ๒- ฯ✎ ร่าง

Pārivāsikakkhandhako dutiyo.

pli-tv-kd12:9.1.76 #

อิมสฺมึ ขนฺธเก วตฺถู ๓- ปญฺจ ฯ✎ ร่าง

Imamhi khandhake vatthū pañca.

pli-tv-kd12:9.1.77 #

ตสฺสุทฺทานํ✎ ร่าง

Tassuddānaṁ

อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 90.97