เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ ข้อ 104

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๐๔] สมัยต่อมา พระฉัพพัคคีย์นอนบนที่นอนอันเกลื่อนด้วยดอกไม้ ชาวบ้านเดินเที่ยวชมวิหารพบเห็นเข้า จึงเพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า ... เหมือนพวกคฤหัสถ์ผู้บริโภคกาม ภิกษุทั้งหลายกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค ... ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุไม่พึงนอนที่นอนอันเกลื่อนด้วยดอกไม้ รูปใดนอน ต้องอาบัติทุกกฏ ฯ

pli-tv-kd15:18.1.5 #

เตน โข ปน สมเยน ฉพฺพคฺคิยา ภิกฺขู ปุปฺผาภิกิณฺเณสุ สยเนสุ สยนฺติ ฯ✎ ร่าง

Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū pupphābhikiṇṇesu sayanesu sayanti.

อ้างอิงสยามรัฐ 7.39

pli-tv-kd15:18.1.6 #

มนุสฺสา วิหารจาริกํ อาหิณฺฑนฺตา ปสฺสิตฺวา อุชฺฌายนฺติ ขียนฺติ วิปาเจนฺติ ฯเปฯ✎ ร่าง

Manussā vihāracārikaṁ āhiṇḍantā passitvā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti—

pli-tv-kd15:18.1.7 #

เสยฺยถาปิ คิหี กามโภคิโนติ ฯ✎ ร่าง

“seyyathāpi gihī kāmabhogino”ti.

pli-tv-kd15:18.1.8 #

ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯเปฯ✎ ร่าง

Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.

pli-tv-kd15:18.1.9 #

น ภิกฺขเว ปุปฺผาภิกิณฺเณสุ สยเนสุ สยิตพฺพํ✎ ร่าง

“Na, bhikkhave, pupphābhikiṇṇesu sayanesu sayitabbaṁ.

pli-tv-kd15:18.1.10 #

โย สเยยฺย อาปตฺติ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. อุทกายติกํ ฯ ๒ ม. ยุ. อญฺญตโร ภิกฺขุ สงฺฆสฺส อตฺถาย นิลฺเลขํ@ชนฺตาฆรํ กตฺตุกาโม ฯ ทุกฺกฏสฺสาติ ฯ✎ ร่าง

Yo sayeyya, āpatti dukkaṭassā”ti.