เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ ข้อ 157

👁 การแสดงผล ▾

แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน

คำแปลไทย (ทั้งข้อ) บาลีอักษรไทย บาลีโรมัน อ้างอิง

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๕๗] สมัยนั้น ภิกษุรูปหนึ่งมีขี้หูจุกช่องหู ... ภิกษุทั้งหลายกราบทูล เรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค ... ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตไม้แคะหู ฯ

pli-tv-kd15:27.6.1 #

เตน โข ปน สมเยน อญฺญตรสฺส ภิกฺขุโน กณฺณคูถเกหิ กณฺณา ถกิตา โหนฺติ ฯเปฯ✎ ร่าง

Tena kho pana samayena aññatarassa bhikkhuno kaṇṇagūthakehi kaṇṇā thakitā honti.

อ้างอิงPTS 2.135 · ฉัฏฐสังคายนา 90.256 · พุทธชยันตี 5.90

pli-tv-kd15:27.6.2 #

ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯเปฯ✎ ร่าง

Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.

pli-tv-kd15:27.6.3 #

อนุชานามิ ภิกฺขเว กณฺณมลหรณินฺติ ฯ✎ ร่าง

“Anujānāmi, bhikkhave, kaṇṇamalaharaṇin”ti.

ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน