เนื้อความทั้งข้อ
[๑๘๗] สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคอันบริษัทหมู่ใหญ่แวดล้อม ประทับนั่ง
แสดงธรรมอยู่ ภิกษุรูปหนึ่งฉันกระเทียม แลเธอคิดว่า ภิกษุทั้งหลายอย่าได้
รบกวน จึงนั่ง ณ ที่สุดส่วนข้างหนึ่ง พระผู้มีพระภาคทอดพระเนตรเห็นภิกษุนั้น
นั่ง ณ ที่สุดส่วนข้างหนึ่ง ครั้นแล้วจึงรับสั่งกะภิกษุทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย
ทำไมหนอ ภิกษุนั้นจึงนั่ง ณ ที่สุดส่วนข้างหนึ่ง ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า ภิกษุ
นั้นฉันกระเทียม พระพุทธเจ้าข้า แลเธอคิดว่า ภิกษุทั้งหลายอย่ารบกวน จึงนั่ง
ณ ที่สุดส่วนข้างหนึ่ง
ภ. ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุฉันของใดแล้ว จะพึงเป็นผู้เหินห่างจาก
ธรรมกถาเห็นปานนี้ ภิกษุควรฉันของนั้นหรือ
ภิ. ไม่ควรฉัน พระพุทธเจ้าข้า
ภ. ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุไม่พึงฉันกระเทียม รูปใดฉัน ต้องอาบัติ
ทุกกฏ ฯ
เตน โข ปน สมเยน ภควา มหติยา ปริสาย ปริวุโต
ธมฺมํ เทเสนฺโต นิสินฺโน โหติ ฯ✎ ร่าง
Tena kho pana samayena bhagavā mahatiyā parisāya parivuto dhammaṁ desento nisinno hoti.
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 90.262
อญฺญตเรน ภิกฺขุนา ลสุณํ
ขายิตํ โหติ ฯ✎ ร่าง
Aññatarena bhikkhunā lasuṇaṁ khāyitaṁ hoti.
มา ภิกฺขู พฺยาพาหึสูติ✎ ร่าง
mā bhikkhū byābādhiṁsūti—
เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ✎ ร่าง
ekamantaṁ nisīdi.
อทฺทสา โข ภควา ตํ ภิกฺขุํ เอกมนฺตํ นิสินฺนํ✎ ร่าง
Addasā kho bhagavā taṁ bhikkhuṁ ekamantaṁ nisinnaṁ.
ทิสฺวาน ภิกฺขู
อามนฺเตสิ✎ ร่าง
Disvāna bhikkhū āmantesi—
กินฺนุ โข โส ภิกฺขเว ภิกฺขุ เอกมนฺตํ นิสินฺโนติ ฯ✎ ร่าง
“kiṁ nu kho so, bhikkhave, bhikkhu ekamantaṁ nisinno”ti?
เอเตน ภนฺเต ภิกฺขุนา ลสุณํ ขายิตํ✎ ร่าง
“Etena, bhante, bhikkhunā lasuṇaṁ khāyitaṁ.
มา ภิกฺขู พฺยาพาหึสูติ✎ ร่าง
mā bhikkhū byābādhiṁsūti—
เอกมนฺตํ นิสินฺโนติ ฯ✎ ร่าง
ekamantaṁ nisinno”ti.
อปิ นุ โข ภิกฺขเว ภิกฺขุนา ๔- ตํ ขาทิตพฺพํ
ยํ ขาทิตฺวา เอวรูปาย ธมฺมกถาย ปริพาหิโร อสฺสาติ ฯ✎ ร่าง
“Api nu kho, bhikkhave, taṁ khāditabbaṁ, yaṁ khāditvā evarūpāya dhammakathāya paribāhiyo assā”ti?
โน
เหตํ ภนฺเตติ ฯ✎ ร่าง
“No hetaṁ, bhante”.
น ภิกฺขเว ลสุณํ ขาทิตพฺพํ✎ ร่าง
“Na, bhikkhave, lasuṇaṁ khāditabbaṁ.
โย ขาเทยฺย อาปตฺติ
ทุกฺกฏสฺสาติ ฯ✎ ร่าง
Yo khādeyya, āpatti dukkaṭassā”ti.