เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ ข้อ 240

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๔๐] สมัยนั้น พระเจ้าพิมพิสารจอมเสนามาคธราช มีพระราช- *ประสงค์จะทรงสร้างปราสาทฉาบปูนขาวถวายสงฆ์ ครั้งนั้น ภิกษุทั้งหลายเกิด สนเท่ห์ว่า พระผู้มีพระภาคทรงอนุญาตเครื่องมุงชนิดไรไว้บ้างหนอ จึงกราบทูล เรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคๆ ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตเครื่องมุง ๕ ชนิด คือ กระเบื้อง ๑ หิน ๑ ปูนขาว ๑ หญ้า ๑ ใบไม้ ๑ ฯ

pli-tv-kd16:3.11.1 #

เตน โข ปน สมเยน ราชา มาคโธ เสนิโย พิมฺพิสาโร สงฺฆสฺส อตฺถาย สุธามตฺติกาเลปนํ ปาสาทํ การาเปตุกาโม โหติ ฯ✎ ร่าง

Tena kho pana samayena rājā māgadho seniyo bimbisāro saṅghassa atthāya sudhāmattikālepanaṁ pāsādaṁ kāretukāmo hoti.

อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 90.282

pli-tv-kd16:3.11.2 #

อถโข ภิกฺขูนํ เอตทโหสิ✎ ร่าง

Atha kho bhikkhūnaṁ etadahosi—

pli-tv-kd16:3.11.3 #

กึ นุ โข ภควตา ฉทนํ อนุญฺญาตนฺติ ๑- ฯ✎ ร่าง

“kiṁ nu kho bhagavatā chadanaṁ anuññātaṁ, kiṁ ananuññātan”ti.

pli-tv-kd16:3.11.4 #

ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ✎ ร่าง

Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.

pli-tv-kd16:3.11.5 #

อนุชานามิ ภิกฺขเว ปญฺจ ฉทนานิ✎ ร่าง

“Anujānāmi, bhikkhave, pañca chadanāni—

pli-tv-kd16:3.11.6 #

อิฏฺฐกาฉทนํ สิลาฉทนํ สุธาฉทนํ ติณจฺฉทนํ ปณฺณจฺฉทนนฺติ ฯ✎ ร่าง

iṭṭhakāchadanaṁ, silāchadanaṁ, sudhāchadanaṁ, tiṇacchadanaṁ, paṇṇacchadanan”ti.

pli-tv-kd16:3.11.7 #

ภาณวารํ นิฏฺฐิตํ✎ ร่าง

Paṭhamabhāṇavāro niṭṭhito.

pli-tv-kd16:4.1.0.2 #

ปฐมํ ฯ✎ ร่าง

2.1. Anāthapiṇḍikavatthu