PAGODA
หน้าแรก
ครูบาอาจารย์
เกี่ยวกับ
สารบัญ
›
เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒
› ข้อ 311
‹ กลับ
ให้นวกรรมวิหารทั้งหลัง
เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ · ข้อ 311 ·
วิ.จุล.๒. ๗/๒๖๙๙ ↗
‹ ข้อ 310
ข้อ 312 ›
👁 การแสดงผล
▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
คำแปลไทย (ทั้งข้อ)
บาลีอักษรไทย
บาลีโรมัน
เนื้อความทั้งข้อ
แปลไทย ฉบับหลวง
บาลีอักษรไทย
[๓๑๑] สมัยนั้น มหาวิหารของสงฆ์ชำรุด ภิกษุทั้งหลายรังเกียจ ไม่ นำเสนาสนะออกไป จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคๆ รับสั่งว่า ดูกรภิกษุ ทั้งหลาย เราอนุญาตให้นำไปเพื่อเก็บรักษาไว้ได้ ฯ
▴ ย่อ
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
pli-tv-kd16:18.1.11
#
เตน โข ปน สมเยน สงฺฆสฺส มหาวิหาโร อุทฺริยติ ๒- ฯ
✎ ร่าง
Tena kho pana samayena saṅghassa mahāvihāro undriyati.
pli-tv-kd16:18.1.12
#
ภิกฺขู กุกฺกุจฺจายนฺตา เสนาสนํ นาภิหรนฺติ ๓- ฯ
✎ ร่าง
Bhikkhū kukkuccāyantā senāsanaṁ nātiharanti.
pli-tv-kd16:18.1.13
#
ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ
✎ ร่าง
Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.
pli-tv-kd16:18.1.14
#
อนุชานามิ ภิกฺขเว คุตฺตตฺถาย หริตุนฺติ ฯ
✎ ร่าง
“Anujānāmi, bhikkhave, guttatthāya haritun”ti.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒
ความน่าเชื่อถือ:
✓ ทางการ
🤖 AI จับคู่
✎ ร่าง
— "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน