PAGODA
หน้าแรก
ครูบาอาจารย์
เกี่ยวกับ
สารบัญ
›
เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒
› ข้อ 313
‹ กลับ
ให้นวกรรมวิหารทั้งหลัง
เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ · ข้อ 313 ·
วิ.จุล.๒. ๗/๒๖๙๙ ↗
‹ ข้อ 312
ข้อ 314 ›
👁 การแสดงผล
▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
คำแปลไทย (ทั้งข้อ)
บาลีอักษรไทย
บาลีโรมัน
อ้างอิง
เนื้อความทั้งข้อ
แปลไทย ฉบับหลวง
บาลีอักษรไทย
[๓๑๓] สมัยนั้น ผ้ามีราคามาก เป็นบริขารสำหรับเสนาสนะเกิดขึ้น แก่สงฆ์ ภิกษุทั้งหลายกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคๆ รับสั่งว่า ดูกรภิกษุ ทั้งหลาย เราอนุญาตให้แลกเปลี่ยนเพื่อประโยชน์แก่ผาติกรรมได้ ฯ
▴ ย่อ
เทียบรายประโยค (3 ประโยค)
pli-tv-kd16:19.1.4
#
เตน โข ปน สมเยน สงฺฆสฺส เสนาสนปริกฺขาริกํ มหคฺฆํ ทุสฺสํ อุปฺปนฺนํ โหติ ฯ
✎ ร่าง
Tena kho pana samayena saṅghassa senāsanaparikkhārikaṁ mahagghaṁ dussaṁ uppannaṁ hoti.
อ้างอิง
ฉัฏฐสังคายนา 90.307
pli-tv-kd16:19.1.5
#
ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ
✎ ร่าง
Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.
pli-tv-kd16:19.1.6
#
อนุชานามิ ภิกฺขเว ผาติกมฺมตฺถาย ปริวตฺเตตุนฺติ ฯ
✎ ร่าง
“Anujānāmi, bhikkhave, phātikammatthāya parivattetun”ti.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒
ความน่าเชื่อถือ:
✓ ทางการ
🤖 AI จับคู่
✎ ร่าง
— "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน