‹ กลับ
ให้นวกรรมวิหารทั้งหลัง
เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ · ข้อ 314 · วิ.จุล.๒. ๗/๒๖๙๙ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๑๔] สมัยนั้น หนังหมีบังเกิดแก่สงฆ์ ภิกษุทั้งหลายกราบทูลเรื่อง นั้นแด่พระผู้มีพระภาคๆ รับสั่งว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตให้ทำเป็นผ้า เช็ดเท้า ฯ
เทียบรายประโยค (3 ประโยค)
pli-tv-kd16:19.1.7 #
เตน โข สมเยน สงฺฆสฺส อจฺฉจมฺมํ อุปฺปนฺนํ โหติ ฯ✎ ร่าง
Tena kho pana samayena saṅghassa acchacammaṁ uppannaṁ hoti.
pli-tv-kd16:19.1.8 #
ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ✎ ร่าง
Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.
pli-tv-kd16:19.1.9 #
อนุชานามิ ภิกฺขเว ปาทปุญฺฉนึ กาตุนฺติ ฯ✎ ร่าง
“Anujānāmi, bhikkhave, pādapuñchaniṁ kātun”ti.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน