PAGODA
หน้าแรก
ครูบาอาจารย์
เกี่ยวกับ
สารบัญ
›
เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒
› ข้อ 321
‹ กลับ
มีเท้าเปื้อนห้ามเหยียบเสนาสนะ
เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ · ข้อ 321 ·
วิ.จุล.๒. ๗/๒๘๐๓ ↗
‹ ข้อ 320
ข้อ 322 ›
👁 การแสดงผล
▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
คำแปลไทย (ทั้งข้อ)
บาลีอักษรไทย
บาลีโรมัน
เนื้อความทั้งข้อ
แปลไทย ฉบับหลวง
บาลีอักษรไทย
[๓๒๑] สมัยนั้น ทั้งเท้าเตียง ทั้งเท้าตั่ง ย่อมครูดพื้นที่ขัดถูแล้ว ภิกษุ ทั้งหลายกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคๆ รับสั่งว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เรา อนุญาตให้ใช้ผ้าพัน ฯ
▴ ย่อ
เทียบรายประโยค (3 ประโยค)
pli-tv-kd16:20.2.7
#
เตน โข ปน สมเยน มญฺจปาทาปิ ปีฐปาทาปิ ปริกมฺมกตํ ภูมึ วิลิขนฺติ ฯ
✎ ร่าง
Tena kho pana samayena mañcapādāpi pīṭhapādāpi parikammakataṁ bhūmiṁ vilikhanti.
pli-tv-kd16:20.2.8
#
ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ
✎ ร่าง
Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.
pli-tv-kd16:20.2.9
#
อนุชานามิ ภิกฺขเว โจฬเกน ปลิเวเฐตุนฺติ ฯ
✎ ร่าง
“Anujānāmi, bhikkhave, coḷakena paliveṭhetun”ti.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒
ความน่าเชื่อถือ:
✓ ทางการ
🤖 AI จับคู่
✎ ร่าง
— "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน