‹ กลับ
มีเท้าเปื้อนห้ามเหยียบเสนาสนะ
เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ · ข้อ 321 · วิ.จุล.๒. ๗/๒๘๐๓ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๒๑] สมัยนั้น ทั้งเท้าเตียง ทั้งเท้าตั่ง ย่อมครูดพื้นที่ขัดถูแล้ว ภิกษุ ทั้งหลายกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคๆ รับสั่งว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เรา อนุญาตให้ใช้ผ้าพัน ฯ
เทียบรายประโยค (3 ประโยค)
pli-tv-kd16:20.2.7 #
เตน โข ปน สมเยน มญฺจปาทาปิ ปีฐปาทาปิ ปริกมฺมกตํ ภูมึ วิลิขนฺติ ฯ✎ ร่าง
Tena kho pana samayena mañcapādāpi pīṭhapādāpi parikammakataṁ bhūmiṁ vilikhanti.
pli-tv-kd16:20.2.8 #
ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ✎ ร่าง
Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.
pli-tv-kd16:20.2.9 #
อนุชานามิ ภิกฺขเว โจฬเกน ปลิเวเฐตุนฺติ ฯ✎ ร่าง
“Anujānāmi, bhikkhave, coḷakena paliveṭhetun”ti.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน