เนื้อความทั้งข้อ
[๕๐๙] พระอุบาลีทูลถามว่า ก็ภิกษุผู้ถูกโจทโดยธรรม พึงถึงความ
เดือดร้อนด้วยอาการเท่าไร พระพุทธเจ้าข้า
พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรอุบาลี ภิกษุผู้ถูกโจทโดยธรรม พึงถึงความ
เดือดร้อนด้วยอาการ ๕ คือ:-
๑. ท่านถูกโจทโดยกาลอันควร ไม่ใช่ถูกโจทโดยกาลอันไม่ควร ท่าน
ต้องเดือดร้อน
๒. ท่านถูกโจทด้วยเรื่องจริง ไม่ใช่ถูกโจทด้วยเรื่องไม่เป็นจริง ท่าน
ต้องเดือดร้อน
๓. ท่านถูกโจทด้วยคำสุภาพ ไม่ใช่ถูกโจทด้วยคำหยาบ ท่านต้อง
เดือดร้อน
๔. ท่านถูกโจทด้วยเรื่องประกอบด้วยประโยชน์ ไม่ใช่ถูกโจทด้วยเรื่อง
ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ ท่านต้องเดือดร้อน
๕. ท่านถูกโจทด้วยเมตตาจิต ไม่ใช่ถูกโจทด้วยมุ่งร้าย ท่านต้อง
เดือดร้อน
ดูกรอุบาลี ภิกษุผู้ถูกโจทโดยธรรม พึงถึงความเดือดร้อนด้วยอาการ ๕
นี้แล ฯ
ธมฺมจุทิตสฺส ปน ภนฺเต ภิกฺขุโน กตีหากาเรหิ
วิปฺปฏิสาโร อุปทหาตพฺโพติ ฯ✎ ร่าง
“Dhammacuditassa pana, bhante, bhikkhuno katihākārehi vippaṭisāro upadahātabbo”ti?
อ้างอิงสยามรัฐ 7.316 · ฉัฏฐสังคายนา 90.412
ธมฺมจุทิตสฺส อุปาลิ ภิกฺขุโน
ปญฺจหากาเรหิ วิปฺปฏิสาโร อุปทหาตพฺโพ✎ ร่าง
“Dhammacuditassa, upāli, bhikkhuno pañcahākārehi vippaṭisāro upadahātabbo—
กาเลนายสฺมา จุทิโต
โน อกาเลน อลนฺเต วิปฺปฏิสาราย✎ ร่าง
kālenāyasmā cudito, no akālena, alaṁ te vippaṭisārāya;
ภูเตนายสฺมา จุทิโต โน
อภูเตน อลนฺเต วิปฺปฏิสาราย✎ ร่าง
bhūtenāyasmā cudito, no abhūtena, alaṁ te vippaṭisārāya;
สเณฺหนายสฺมา จุทิโต โน ผรุเสน
อลนฺเต วิปฺปฏิสาราย✎ ร่าง
saṇhenāyasmā cudito, no pharusena, alaṁ te vippaṭisārāya;
อตฺถสญฺหิเตนายสฺมา จุทิโต โน
อนตฺถสญฺหิเตน อลนฺเต วิปฺปฏิสาราย✎ ร่าง
atthasaṁhitenāyasmā cudito, no anatthasaṁhitena, alaṁ te vippaṭisārāya;
เมตฺตจิตฺเตนายสฺมา
จุทิโต โน โทสนฺตเรน อลนฺเต วิปฺปฏิสารายาติ✎ ร่าง
mettacittenāyasmā cudito, no dosantarena, alaṁ te vippaṭisārāyāti.
ธมฺมจุทิตสฺส
อุปาลิ ภิกฺขุโน อิเมหิ ปญฺจหากาเรหิ วิปฺปฏิสาโร
อุปทหาตพฺโพติ ฯ✎ ร่าง
Dhammacuditassa, upāli, bhikkhuno imehi pañcahākārehi vippaṭisāro upadahātabbo”ti.