‹ กลับ
พินัยกรรม
เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ · ข้อ 566 · วิ.จุล.๒. ๗/๖๖๑๘ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๕๖๖] สมัยนั้น อามิสที่ภิกษุทำการสั่งสมไว้มีมาก ภิกษุทั้งหลาย กราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคๆ ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตให้ ภิกษุยังภิกษุณีให้รับอามิสที่เป็นสันนิธิของภิกษุแล้วฉันได้ ฯ
เทียบรายประโยค (3 ประโยค)
pli-tv-kd20:15.1.15 #
เตน โข ปน สมเยน ภิกฺขูนํ สนฺนิธิกตํ อามิสํ อุสฺสนฺนํ โหติ ฯ✎ ร่าง
Tena kho pana samayena bhikkhūnaṁ sannidhikataṁ āmisaṁ ussannaṁ hoti.
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 90.434
pli-tv-kd20:15.1.16 #
ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ✎ ร่าง
Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.
pli-tv-kd20:15.1.17 #
อนุชานามิ ภิกฺขเว ภิกฺขูนํ สนฺนิธึ ภิกฺขุนีหิ ภิกฺขูหิ ๒- ปฏิคฺคหาเปตฺวา ปริภุญฺชิตุนฺติ ฯ✎ ร่าง
“Anujānāmi, bhikkhave, bhikkhūnaṁ sannidhiṁ bhikkhunīhi paṭiggāhāpetvā paribhuñjitun”ti.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน