‹ กลับ
เรื่องภิกษุณีไม่บอกลาสิกขา
เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ · ข้อ 603 · วิ.จุล.๒. ๗/๗๑๖๘ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๖๐๓] สมัยนั้น ภิกษุณีทั้งหลายรังเกียจ ไม่ยินดีการอภิวาท การปลง ผม การตัดเล็บ การรักษาแผล จากบุรุษทั้งหลาย ภิกษุทั้งหลายกราบทูลเรื่องนั้น แด่พระผู้มีพระภาคๆ ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตให้ยินดี ฯ
เทียบรายประโยค (3 ประโยค)
pli-tv-kd20:27.1.1 #
เตน โข ปน สมเยน ภิกฺขุนิโย ปุริเสหิ อภิวาทนํ เกสจฺเฉทนํ นขจฺเฉทนํ วณปฺปฏิกมฺมํ กุกฺกุจฺจายนฺตา น สาทิยนฺติ ฯ✎ ร่าง
Tena kho pana samayena bhikkhuniyo purisehi abhivādanaṁ, kesacchedanaṁ, nakhacchedanaṁ, vaṇappaṭikammaṁ, kukkuccāyantā na sādiyanti.
อ้างอิงPTS 2.280
pli-tv-kd20:27.1.2 #
ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ✎ ร่าง
Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.
pli-tv-kd20:27.1.3 #
อนุชานามิ ภิกฺขเว สาทิยิตุนฺติ ๒- ฯ✎ ร่าง
“Anujānāmi, bhikkhave, sāditun”ti.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน