‹ กลับ
คำถามและคำตอบปาจิตติยกัณฑ์
เล่ม ๘ — วินัยปิฎก ปริวาร · ข้อ 326 · วิ.ปริ. ๘/๒๖๕๘ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๒๖] ภิกษุนำของเคี้ยวก็ดี ของฉันก็ดี อันมิใช่เดนไปล่อภิกษุผู้ฉันเสร็จ ห้ามภัตแล้วให้ฉัน ต้องอาบัติ ๒ คือ ภิกษุรับด้วยตั้งใจว่าจักเคี้ยว จักฉัน ตามคำของภิกษุนั้น ต้องอาบัติทุกกฏ ๑ ฉันเสร็จ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ๑.
เทียบรายประโยค (3 ประโยค)
pli-tv-pvr1.2:91.1 #
ภิกฺขุํ ภุตฺตาวึ ปวาริตํ อนติริตฺเตน ขาทนีเยน วา โภชนีเยน วา อภิหฏฺฐุํ ปวาเรนฺโต เทฺว อาปตฺติโย อาปชฺชติ✎ ร่าง
Bhikkhuṁ bhuttāviṁ pavāritaṁ anatirittena khādanīyena vā bhojanīyena vā abhihaṭṭhuṁ pavārento dve āpattiyo āpajjati.
อ้างอิงสยามรัฐ 8.95
pli-tv-pvr1.2:91.2 #
ตสฺส วจเนน ขาทิสฺสามิ ภุญฺชิสฺสามีติ ปฏิคฺคณฺหาติ อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส✎ ร่าง
Tassa vacanena “khādissāmi bhuñjissāmī”ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa;
pli-tv-pvr1.2:91.3 #
โภชนปริโยสาเน อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ✎ ร่าง
bhojanapariyosāne āpatti pācittiyassa.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๘ — วินัยปิฎก ปริวาร
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน