‹ กลับ
คำถามและคำตอบปาจิตติยกัณฑ์
เล่ม ๘ — วินัยปิฎก ปริวาร · ข้อ 327 · วิ.ปริ. ๘/๒๖๕๘ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๒๗] ภิกษุฉันของเคี้ยวก็ดี ของฉันก็ดี ในเวลาวิกาล ต้องอาบัติ ๒ คือ รับด้วย ตั้งใจว่าจักฉัน ต้องอาบัติทุกกฏ ๑ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ทุกๆ คำกลืน ๑.
เทียบรายประโยค (1 ประโยค)
pli-tv-pvr1.2:92.1 #
วิกาเล ขาทนียํ วา โภชนียํ วา ภุญฺชนฺโต เทฺว อาปตฺติโย อาปชฺชติ✎ ร่าง
Vikāle khādanīyaṁ vā bhojanīyaṁ vā bhuñjanto dve āpattiyo āpajjati.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๘ — วินัยปิฎก ปริวาร
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน