สารบัญ › เล่ม ๘ — วินัยปิฎก ปริวาร › ข้อ 331
‹ กลับ
คำถามและคำตอบปาจิตติยกัณฑ์
เล่ม ๘ — วินัยปิฎก ปริวาร · ข้อ 331 · วิ.ปริ. ๘/๒๖๕๘ ↗
‹ ข้อ 330 ข้อ 332 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๓๑] ภิกษุให้ของเคี้ยวก็ดี ของฉันก็ดี แก่อเจลกก็ดี แก่ปริพาชกก็ดี ด้วยมือ ของตน ต้องอาบัติ ๒ คือ กำลังให้ เป็นทุกกฏในประโยค ๑ ให้แล้ว ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ๑.
เทียบรายประโยค (3 ประโยค)
pli-tv-pvr1.2:97.1 #
อเจลกสฺส วา ปริพฺพาชกสฺส วา ปริพฺพาชิกาย วา สหตฺถา ขาทนียํ วา โภชนียํ วา เทนฺโต เทฺว อาปตฺติโย อาปชฺชติ✎ ร่าง
Acelakassa vā paribbājakassa vā paribbājikāya vā sahatthā khādanīyaṁ vā bhojanīyaṁ vā dento dve āpattiyo āpajjati.
อ้างอิงPTS 5.40
pli-tv-pvr1.2:97.2 #
เทติ ปโยเค ทุกฺกฏํ✎ ร่าง
Deti, payoge dukkaṭaṁ;
pli-tv-pvr1.2:97.3 #
ทินฺเน อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ✎ ร่าง
dinne āpatti pācittiyassa.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๘ — วินัยปิฎก ปริวาร
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน