เล่ม ๑๐ — ทีฆนิกาย มหาวรรค ข้อ 46

เนื้อความทั้งข้อ

[๔๖] ดูกรภิกษุทั้งหลาย เมื่อท้าวมหาพรหมนั้นได้กราบทูลแล้ว ดังนี้ พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี จึงได้ตรัสกะท้าว- *มหาพรหมนั้นด้วยพระคาถาว่า เราได้เปิดเผยประตูอมตะไว้สำหรับท่านแล้ว ผู้มีโสต จงปล่อยศรัทธามาเถิด ดูกรพรหม เรารู้สึกลำบาก จึงมิได้กล่าวธรรมอันประณีตซึ่งเราให้คล่องแคล่วแล้ว ในหมู่มนุษย์ ดังนี้ ฯ

dn14:3.7.12 #

เอวํ วุตฺเต ๓- ภิกฺขเว วิปสฺสี ภควา อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ ตํ มหาพฺรหฺมานํ คาถาย อชฺฌภาสิ✎ ร่าง

Atha kho, bhikkhave, vipassī bhagavā arahaṁ sammāsambuddho taṁ mahābrahmānaṁ gāthāya ajjhabhāsi:

Then the Buddha Vipassī addressed that Great Divinity in verse:

dn14:3.7.13 #

อปารุตา เต ๔- อมตสฺส ทฺวารา✎ ร่าง

‘Apārutā tesaṁ amatassa dvārā,

‘Flung open are the doors to freedom from death!

dn14:3.7.14 #

เย โสตวนฺโต ปมุญฺจนฺตุ สทฺธํ✎ ร่าง

Ye sotavanto pamuñcantu saddhaṁ;

Let those with ears to hear commit to faith.

dn14:3.7.15 #

วิหึสสญฺญี ปคุณํ นภาสึ✎ ร่าง

Vihiṁsasaññī paguṇaṁ na bhāsiṁ,

Thinking it would be troublesome, Divinity, I did not teach

dn14:3.7.16 #

ธมฺมํ ปณีตํ มนุเชสุ พฺรเหฺมติ ฯ✎ ร่าง

Dhammaṁ paṇītaṁ manujesu brahme’ti.

the sophisticated, sublime Dhamma among mankind.’

dn14:3.7.17 #

—

Atha kho so, bhikkhave, mahābrahmā: ‘katāvakāso khomhi vipassinā bhagavatā arahatā sammāsambuddhena dhammadesanāyā’ti vipassiṁ bhagavantaṁ arahantaṁ sammāsambuddhaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā tattheva antaradhāyi.

Then the Great Divinity, knowing that his request for the Buddha Vipassī to teach the Dhamma had been granted, bowed and respectfully circled him, keeping him on his right, before vanishing right there.

อ้างอิงPTS 2.40

dn14:3.8.0 #

—

13. Aggasāvakayuga

13. The Chief Disciples