กิตฺตาวตา จ อานนฺท อตฺตานํ ปญฺญเปนฺโต ปญฺญเปติ ๒- ฯ✎ ร่าง
Kittāvatā ca, ānanda, attānaṁ paññapento paññapeti?
How do those who describe the self describe it?
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 2.50
รูปึ วา หิ อานนฺท ปริตฺตํ อตฺตานํ ปญฺญเปนฺโต ปญฺญเปติ✎ ร่าง
Rūpiṁ vā hi, ānanda, parittaṁ attānaṁ paññapento paññapeti:
They describe it as formed and limited:
รูปี
เม ปริตฺโต อตฺตาติ ฯ✎ ร่าง
‘rūpī me paritto attā’ti.
‘My self is formed and limited.’
รูปึ วา หิ อานนฺท อนนฺตํ อตฺตานํ
ปญฺญเปนฺโต ปญฺญเปติ✎ ร่าง
Rūpiṁ vā hi, ānanda, anantaṁ attānaṁ paññapento paññapeti:
Or they describe it as formed and infinite:
รูปี เม อนนฺโต อตฺตาติ ฯ✎ ร่าง
‘rūpī me ananto attā’ti.
‘My self is formed and infinite.’
อรูปึ
วา หิ อานนฺท ปริตฺตํ อตฺตานํ ปญฺญเปนฺโต ปญฺญเปติ✎ ร่าง
Arūpiṁ vā hi, ānanda, parittaṁ attānaṁ paññapento paññapeti:
Or they describe it as formless and limited:
อรูปี
เม ปริตฺโต อตฺตาติ ฯ✎ ร่าง
‘arūpī me paritto attā’ti.
‘My self is formless and limited.’
อรูปึ วา หิ อานนฺท อนนฺตํ อตฺตานํ
ปญฺญเปนฺโต ปญฺญเปติ✎ ร่าง
Arūpiṁ vā hi, ānanda, anantaṁ attānaṁ paññapento paññapeti:
Or they describe it as formless and infinite:
อรูปี เม อนนฺโต อตฺตาติ ฯ✎ ร่าง
‘arūpī me ananto attā’ti.
‘My self is formless and infinite.’
ตตฺรานนฺท โย โส รูปึ ปริตฺตํ อตฺตานํ ปญฺญเปนฺโต
ปญฺญเปติ✎ ร่าง
Tatrānanda, yo so rūpiṁ parittaṁ attānaṁ paññapento paññapeti.
Now, take those who describe the self as formed and limited.
เอตรหิ วา โส รูปึ ปริตฺตํ อตฺตานํ ปญฺญเปนฺโต ปญฺญเปติ
ตถาภาวึ ๓- วา โส รูปึ ปริตฺตํ อตฺตานํ ปญฺญเปนฺโต ปญฺญเปติ อตถํ
วา ปน สนฺตํ ตถตฺตาย อุปกปฺเปสฺสามีติ อิติ วา ปนสฺส โหติ ฯ✎ ร่าง
Etarahi vā so rūpiṁ parittaṁ attānaṁ paññapento paññapeti, tattha bhāviṁ vā so rūpiṁ parittaṁ attānaṁ paññapento paññapeti, ‘atathaṁ vā pana santaṁ tathattāya upakappessāmī’ti iti vā panassa hoti.
They describe the self in the present as formed and limited; or they describe it as sure to be in some other place formed and limited; or else they think: ‘Though it is not like that, I will ensure it is provided with what it needs to become like that.’
เอวํ
สนฺตํ โข อานนฺท รูปึ ปริตฺตตฺตานุทิฏฺฐิ อนุเสตีติ อิจฺจาลํ วจนาย ฯ✎ ร่าง
Evaṁ santaṁ kho, ānanda, rūpiṁ parittattānudiṭṭhi anusetīti iccālaṁ vacanāya.
This being so, it’s appropriate to say that a theory of self as formed and limited underlies them.
ตตฺรานนฺท โย โส รูปึ อนนฺตํ อตฺตานํ ปญฺญเปนฺโต
ปญฺญเปติ✎ ร่าง
Tatrānanda, yo so rūpiṁ anantaṁ attānaṁ paññapento paññapeti.
Now, take those who describe the self as formed and infinite …
อ้างอิงสยามรัฐ 10.76
เอตรหิ วา โส รูปึ อนนฺตํ อตฺตานํ ปญฺญเปนฺโต ปญฺญเปติ
ตถาภาวึ ๔- วา โส รูปึ อนนฺตํ อตฺตานํ ปญฺญเปนฺโต ปญฺญเปติ
@เชิงอรรถ: ๑ สี. ม. อญฺญมญฺญปจฺจยตา ปวตฺตติ ฯ ๒ ปญฺญาเปนฺโต ปญฺญาเปตีติปิ ปาโฐ ฯ@๓-๔ ม. ยุ. ตตฺถ ภาวึ ฯ อิโต ปรํ อีทิสเมว ฯ
อตถํ วา ปน สนฺตํ ตถตฺตาย อุปกปฺเปสฺสามีติ อิติ วา ปนสฺส
โหติ ฯ✎ ร่าง
Etarahi vā so rūpiṁ anantaṁ attānaṁ paññapento paññapeti, tattha bhāviṁ vā so rūpiṁ anantaṁ attānaṁ paññapento paññapeti, ‘atathaṁ vā pana santaṁ tathattāya upakappessāmī’ti iti vā panassa hoti.
เอวํ สนฺตํ โข อานนฺท รูปึ อนนฺตตฺตานุทิฏฺฐิ อนุเสตีติ
อิจฺจาลํ วจนาย ฯ✎ ร่าง
Evaṁ santaṁ kho, ānanda, rūpiṁ anantattānudiṭṭhi anusetīti iccālaṁ vacanāya.
ตตฺรานนฺท โย โส อรูปึ ปริตฺตํ อตฺตานํ ปญฺญเปนฺโต
ปญฺญเปติ✎ ร่าง
Tatrānanda, yo so arūpiṁ parittaṁ attānaṁ paññapento paññapeti.
formless and limited …
อ้างอิงพุทธชยันตี 8.96
เอตรหิ วา โส อรูปึ ปริตฺตํ อตฺตานํ ปญฺญเปนฺโต
ปญฺญเปติ ตถาภาวึ วา โส อรูปึ ปริตฺตํ อตฺตานํ ปญฺญเปนฺโต
ปญฺญเปติ อตถํ วา ปน สนฺตํ ตถตฺตาย อุปกปฺเปสฺสามีติ อิติ วา
ปนสฺส โหติ ฯ✎ ร่าง
Etarahi vā so arūpiṁ parittaṁ attānaṁ paññapento paññapeti, tattha bhāviṁ vā so arūpiṁ parittaṁ attānaṁ paññapento paññapeti, ‘atathaṁ vā pana santaṁ tathattāya upakappessāmī’ti iti vā panassa hoti.
เอวํ สนฺตํ โข อานนฺท อรูปึ ปริตฺตตฺตานุทิฏฺฐิ
อนุเสตีติ อิจฺจาลํ วจนาย ฯ✎ ร่าง
Evaṁ santaṁ kho, ānanda, arūpiṁ parittattānudiṭṭhi anusetīti iccālaṁ vacanāya.
ตตฺรานนฺท โย โส อรูปึ อนนฺตํ อตฺตานํ ปญฺญเปนฺโต
ปญฺญเปติ✎ ร่าง
Tatrānanda, yo so arūpiṁ anantaṁ attānaṁ paññapento paññapeti.
formless and infinite.
อ้างอิงPTS 2.65
เอตรหิ วา โส อรูปึ อนนฺตํ อตฺตานํ ปญฺญเปนฺโต ปญฺญเปติ
ตถาภาวึ วา โส อรูปึ อนนฺตํ อตฺตานํ ปญฺญเปนฺโต ปญฺญเปติ อตถํ
วา ปน สนฺตํ ตถตฺตาย อุปกปฺเปสฺสามีติ อิติ วา ปนสฺส โหติ ฯ✎ ร่าง
Etarahi vā so arūpiṁ anantaṁ attānaṁ paññapento paññapeti, tattha bhāviṁ vā so arūpiṁ anantaṁ attānaṁ paññapento paññapeti, ‘atathaṁ vā pana santaṁ tathattāya upakappessāmī’ti iti vā panassa hoti.
They describe the self as formless and infinite in the present; or as sure to become formless and infinite in some other place; or else they think: ‘Though it is not like that, I will ensure it is provided with what it needs to become like that.’
เอวํ
สนฺตํ โข อานนฺท อรูปึ อนนฺตตฺตานุทิฏฺฐิ อนุเสตีติ อิจฺจาลํ วจนาย ฯ✎ ร่าง
Evaṁ santaṁ kho, ānanda, arūpiṁ anantattānudiṭṭhi anusetīti iccālaṁ vacanāya.
This being so, it’s appropriate to say that a theory of self as formless and infinite underlies them.
เอตฺตาวตา โข อานนฺท อตฺตานํ ปญฺญเปนฺโต ปญฺญเปตี✎ ร่าง
Ettāvatā kho, ānanda, attānaṁ paññapento paññapeti.
That’s how those who describe the self describe it.
ติ ฯ✎ ร่าง
3. Naattapaññatti
3. Not Describing the Self