เนื้อความทั้งข้อ
[๑๑๐] ดูกรจุนทะ ถ้าสพรหมจารีสงฆ์แม้อื่นอีก พึงกล่าวธรรม หาก
ว่าในภาษิตของสพรหมจารีนั้น คำอย่างนี้พึงมีแก่เธอทั้งหลายว่า ท่านผู้มีอายุนี้แล
ถือเอาอรรถเท่านั้นผิด ยกขึ้นซึ่งพยัญชนะทั้งหลายชอบ ดังนี้ เธอทั้งหลายไม่พึง
ยินดี ไม่พึงคัดค้านต่อสพรหมจารีนั้น ครั้นแล้วสพรหมจารีนั้นอันพวกเธอพึงกล่าว
อย่างนี้ว่า อาวุโส อรรถนี้หรืออรรถนั่นของพยัญชนะเหล่านี้อย่างไหนจะสมควร
กว่ากัน หากว่าสพรหมจารีนั้นพึงกล่าวอย่างนี้ว่า อาวุโส อรรถนี้แหละของ
พยัญชนะเหล่านี้สมควรกว่า สพรหมจารีนั้น อันพวกเธอไม่พึงยกย่อง ไม่พึง
รุกราน ครั้นแล้วสพรหมจารีนั้นแหละ อันพวกเธอพึงให้รู้ด้วยดี เพื่อไตร่ตรอง
อรรถนั้น ฯ
อปโรปิ เจ จุนฺท สพฺรหฺมจารี สงฺโฆ ๒- ธมฺมํ ภาเสยฺย✎ ร่าง
Aparopi ce, cunda, sabrahmacārī saṅghe dhammaṁ bhāseyya.
Suppose another spiritual companion were to recite the teaching in the Saṅgha.
อ้างอิงPTS 3.129
ตตฺร เจ ตุมฺหากํ เอวมสฺส✎ ร่าง
Tatra ce tumhākaṁ evamassa:
Now, you might think,
อยํ โข อายสฺมา อตฺถญฺหิ โข มิจฺฉา
คณฺหาติ พฺยญฺชนานิ สมฺมา โรเปตีติ ฯ✎ ร่าง
‘ayaṁ kho āyasmā atthañhi kho micchā gaṇhāti byañjanāni sammā ropetī’ti.
‘This venerable misconstrues the meaning but gets the phrasing right.’
ตสฺส เนว อภินนฺทิตพฺพํ
นปฺปฏิกฺโกสิตพฺพํ ฯ อนภินนฺทิตฺวา อปฺปฏิกฺโกสิตฺวา โส
เอวมสฺส วจนีโย✎ ร่าง
Tassa neva abhinanditabbaṁ na paṭikkositabbaṁ, anabhinanditvā appaṭikkositvā so evamassa vacanīyo:
You should neither approve nor reject them, but say,
อิเมสํ นุ โข อาวุโส พฺยญฺชนานํ อยํ วา อตฺโถ
เอโส วา อตฺโถ กตโม โอปายิกตโรติ ฯ✎ ร่าง
‘imesaṁ nu kho, āvuso, byañjanānaṁ ayaṁ vā attho eso vā attho katamo opāyikataro’ti?
‘Reverend, if this is the phrasing, the meaning may be either this or that: which is more fitting?’
โส เจ เอวํ วเทยฺย✎ ร่าง
So ce evaṁ vadeyya:
Suppose they reply,
อิเมสํ นุ โข อาวุโส พฺยญฺชนานํ อยเมว อตฺโถ โอปายิกตโร
โย เจว เอโสติ ฯ✎ ร่าง
‘imesaṁ kho, āvuso, byañjanānaṁ ayameva attho opāyikataro, yā ceva eso’ti.
‘This meaning fits the phrasing better than that.’
โส เนว อุสฺสาเทตพฺโพ น อปสาเทตพฺโพ ฯ
อนุสฺสาเทตฺวา อนปสาเทตฺวา เสฺวว สาธุกํ สญฺญาเปตพฺโพ
ตสฺส จ ๓- อตฺถสฺส นิสนฺติยา ฯ✎ ร่าง
So neva ussādetabbo na apasādetabbo, anussādetvā anapasādetvā sveva sādhukaṁ saññāpetabbo tasseva atthassa nisantiyā.
Without flattering or rebuking, you should carefully persuade them by examining that meaning.