เล่ม ๑๒ — มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ ข้อ 221

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๒๑] ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้- สมัยหนึ่ง ท่านพระมหาโมคคัลลานะพำนักอยู่ ณ เภสกฬาวัน อันเป็นสถานที่ให้อภัย แก่เนื้อ ตำบลสุงสุมารคิระ ภัคคชนบท ณ ที่นั้นแล ท่านพระมหาโมคคัลลานะเรียกภิกษุ ทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุทั้งหลายผู้มีอายุ ภิกษุเหล่านั้นรับคำของท่านพระมหาโมคคัลลานะแล้ว.

mn15:1.2 #

เอวมฺเม สุตํ เอกํ สมยํ อายสฺมา มหาโมคฺคลฺลาโน ภคฺเคสุ วิหรติ สุํสุมารคิเร เภสกฬาวเน มิคทาเย ฯ✎ ร่าง

ekaṁ samayaṁ āyasmā mahāmoggallāno bhaggesu viharati susumāragire bhesakaḷāvane migadāye.

สมัยหนึ่ง ท่านพระมหาโมคคัลลานะพำนักอยู่ ณ เภสกฬาวัน อันเป็นสถานที่ให้อภัยแก่เนื้อ ตำบลสุงสุมารคิระ ภัคคชนบท🤖 AI จับคู่

At one time Venerable Mahāmoggallāna was staying in the land of the Bhaggas at Crocodile’s Bellow, in the deer park at Bhesakaḷā’s Wood.

mn15:1.3 #

ตตฺร โข อายสฺมา มหาโมคฺคลฺลาโน ภิกฺขู อามนฺเตสิ✎ ร่าง

Tatra kho āyasmā mahāmoggallāno bhikkhū āmantesi:

ณ ที่นั้นแล ท่านพระมหาโมคคัลลานะเรียกภิกษุทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุทั้งหลายผู้มีอายุ🤖 AI จับคู่

There Venerable Mahāmoggallāna addressed the mendicants:

mn15:1.4 #

อาวุโส ภิกฺขโวติ ฯ✎ ร่าง

“āvuso bhikkhavo”ti.

ภิกษุเหล่านั้นรับคำของท่านพระมหาโมคคัลลานะแล้ว.🤖 AI จับคู่

“Reverends, mendicants!”

mn15:1.5 #

อาวุโสติ โข เต ภิกฺขู อายสฺมโต มหาโมคฺคลฺลานสฺส ปจฺจสฺโสสุํ ฯ✎ ร่าง

“Āvuso”ti kho te bhikkhū āyasmato mahāmoggallānassa paccassosuṁ.

“Reverend,” they replied.