อถ โข อายสฺมา มหาโมคฺคลฺลาโน ภิกฺขู อามนฺเตสิ✎ ร่าง
Atha kho āyasmā mahāmoggallāno bhikkhū āmantesi:
Then Venerable Mahāmoggallāna addressed the mendicants,
อุฏฺเฐถาวุโส ๑- คณฺหถ ปตฺตจีวรํ✎ ร่าง
“uṭṭhethāvuso, gaṇhatha pattacīvaraṁ.
“Get up, reverends, and pick up your bowls and robes.
ปสาทิโต ภควา จาตุเมยฺยเกหิ
จ สเกฺยหิ พฺรหฺมุนา จ สหมฺปตินา พีชูปเมน จ ตรุณูปเมน
จาติ ฯ✎ ร่าง
Pasādito bhagavā cātumeyyakehi ca sakyehi brahmunā ca sahampatinā bījūpamena ca taruṇūpamena cā”ti.
The Buddha’s confidence has been restored by the Sakyans of Cātumā and the divinity Sahampati with the similes of the seedlings and the calf.”
เอวมาวุโสติ โข เต ภิกฺขู อายสฺมโต มหาโมคฺคลฺลานสฺส
ปฏิสฺสุตฺวา อุฏฺฐายาสนา ปตฺตจีวรมาทาย เยน ภควา เตนุปสงฺกมึสุ
อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทึสุ ฯ เอกมนฺตํ
นิสินฺนํ โข อายสฺมนฺตํ สารีปุตฺตํ ภควา เอตทโวจ✎ ร่าง
“Evamāvuso”ti kho te bhikkhū āyasmato mahāmoggallānassa paṭissutvā uṭṭhāyāsanā pattacīvaramādāya yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinnaṁ kho āyasmantaṁ sāriputtaṁ bhagavā etadavoca:
“Yes, reverend,” replied those mendicants. Then they rose from their seats and, taking their bowls and robes, went to the Buddha, bowed, and sat down to one side. The Buddha said to Venerable Sāriputta,
กินฺติ เต
สารีปุตฺต อโหสิ มยา ภิกฺขุสงฺเฆ ๒- ปณามิเตติ ฯ✎ ร่าง
“kinti te, sāriputta, ahosi mayā bhikkhusaṅghe paṇāmite”ti?
“Sāriputta, what did you think when the mendicant Saṅgha was dismissed by me?”
เอวํ โข
เม ภนฺเต อโหสิ✎ ร่าง
“Evaṁ kho me, bhante, ahosi:
“Sir, I thought this:
ภควตา ภิกฺขุสงฺเฆ ปณามิเต✎ ร่าง
‘bhagavatā bhikkhusaṅgho paṇāmito.
‘The Buddha has dismissed the mendicant Saṅgha.
อปฺโปสฺสุกฺโกทานิ
ภควา ทิฏฺฐธมฺมสุขวิหารํ อนุยุตฺโต วิหริสฺสติ มยมฺปิทานิ
อปฺโปสฺสุกฺกา ทิฏฺฐธมฺมสุขวิหารมนุยุตฺตา วิหริสฺสามาติ ฯ✎ ร่าง
Appossukko dāni bhagavā diṭṭhadhammasukhavihāraṁ anuyutto viharissati, mayampi dāni appossukkā diṭṭhadhammasukhavihāramanuyuttā viharissāmā’”ti.
Now he will remain passive, dwelling in blissful meditation in this life, and so will we.’”
อาคเมหิ ตฺวํ สารีปุตฺต อาคเมหิ ตฺวํ สารีปุตฺต ๓- น โข เต สารีปุตฺต
ปุนปิ เอวรูปํ จิตฺตํ อุปฺปาเทตพฺพนฺติ ฯ✎ ร่าง
“Āgamehi tvaṁ, sāriputta, āgamehi tvaṁ, sāriputta, diṭṭhadhammasukhavihāran”ti.
“Hold on, Sāriputta, hold on! Don’t you ever think such a thing again!”
อถ โข ภควา อายสฺมนฺตํ
มหาโมคฺคลฺลานํ อามนฺเตสิ✎ ร่าง
Atha kho bhagavā āyasmantaṁ mahāmoggallānaṁ āmantesi:
Then the Buddha addressed Venerable Mahāmoggallāna,
กินฺติ เต โมคฺคลฺลาน อโหสิ มยา
ภิกฺขุสงฺเฆ ปณามิเตติ ฯ✎ ร่าง
“kinti te, moggallāna, ahosi mayā bhikkhusaṅghe paṇāmite”ti?
“Moggallāna, what did you think when the mendicant Saṅgha was dismissed by me?”
เอวํ โข เม ภนฺเต อโหสิ✎ ร่าง
“Evaṁ kho me, bhante, ahosi:
“Sir, I thought this:
ภควตา
ภิกฺขุสงฺเฆ ปณามิเต✎ ร่าง
‘bhagavatā bhikkhusaṅgho paṇāmito.
‘The Buddha has dismissed the mendicant Saṅgha.
อปฺโปสฺสุกฺโกทานิ ภควา ทิฏฺฐธมฺมสุขวิหารํ
อนุยุตฺโต วิหริสฺสติ อหญฺจทานิ อายสฺมา จ สารีปุตฺโต ภิกฺขุสงฺฆํ
ปริหริสฺสามาติ ฯ✎ ร่าง
Appossukko dāni bhagavā diṭṭhadhammasukhavihāraṁ anuyutto viharissati, ahañca dāni āyasmā ca sāriputto bhikkhusaṅghaṁ pariharissāmā’”ti.
Now he will remain passive, dwelling in blissful meditation in this life. Meanwhile, Venerable Sāriputta and I shall lead the mendicant Saṅgha.’”
สาธุ สาธุ โมคฺคลฺลาน✎ ร่าง
“Sādhu sādhu, moggallāna.
“Good, good, Moggallāna!
อหํ ๔- วา หิ
@เชิงอรรถ: ๑ ม. เอวํ ฯ สี. ยุ. อุฏฺฐหถาวุโส ฯ ๒ โป. ม. ภิกฺขุสงฺโฆ ปณามิโตติ ฯ อิโต@ปรํ อีทิสเมว ฯ ๓ ม. อิโต ปรํ ทิฏฺฐธมฺมสุขวิหารนฺติ ปาโฐ ทิสฺสติ ฯ@๔ ม. อหญฺจาปิ ฯ
โมคฺคลฺลาน ภิกฺขุสงฺฆํ ปริหเรยฺยํ สารีปุตฺตโมคฺคลฺลานา วาติ ๑- ฯ✎ ร่าง
Ahaṁ vā hi, moggallāna, bhikkhusaṅghaṁ parihareyyaṁ sāriputtamoggallānā vā”ti.
For either I should lead the mendicant Saṅgha, or else Sāriputta and Moggallāna.”