เล่ม ๑๓ — มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ ข้อ 214

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๑๔] ดูกรผู้มีอายุทั้งหลาย อันภิกษุผู้สมาทานอรัญญิกธุดงค์ ควรเป็นผู้ปรารภ ความเพียร. ถ้าภิกษุสมาทานอรัญญิกธุดงค์ เป็นผู้เกียจคร้าน จะมีผู้ว่าภิกษุนั้นได้ว่า ท่านนี้ ใดเป็นผู้เกียจคร้าน จะมีประโยชน์อะไร ด้วยการอยู่เสรีในป่า แก่ท่านผู้นี้ซึ่งสมาทานอรัญญิกธุดงค์ อยู่แต่ผู้เดียวเล่า จะมีผู้ว่าภิกษุนั้นได้ดังนี้ เพราะฉะนั้น ภิกษุผู้สมาทานอรัญญิกธุดงค์ จึงควร เป็นผู้ปรารภความเพียร.

mn69:13.1 #

อารญฺญเกนาวุโส ภิกฺขุนา อารทฺธวิริเยน ภวิตพฺพํ ฯ✎ ร่าง

Āraññikenāvuso, bhikkhunā āraddhavīriyena bhavitabbaṁ.

A wilderness monk should be energetic.

อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 13.146

mn69:13.2 #

สเจ อาวุโส อารญฺญโก ภิกฺขุ กุสีโต โหติ ตสฺส ภวนฺติ วตฺตาโร✎ ร่าง

Sace, āvuso, āraññiko bhikkhu kusīto hoti, tassa bhavanti vattāro.

If he isn’t, there’ll be some who say:

mn69:13.3 #

กิมฺปนิมสฺสายสฺมโต อารญฺญกสฺส เอกสฺสารญฺเญ เสริวิหาเรน โย อยมายสฺมา กุสีโต ๒- โหตีติ✎ ร่าง

‘Kiṁ panimassāyasmato āraññikassa ekassāraññe serivihārena yo ayamāyasmā kusīto’ti—

‘What’s the point of this wilderness venerable’s staying alone and autonomous in the wilderness, since he’s not energetic?’

mn69:13.4 #

ตสฺส ภวนฺติ วตฺตาโร✎ ร่าง

tassa bhavanti vattāro.

mn69:13.5 #

ตสฺมา อารญฺญเกน ภิกฺขุนา อารทฺธวิริเยน ภวิตพฺพํ ฯ✎ ร่าง

Tasmā āraññikena bhikkhunā āraddhavīriyena bhavitabbaṁ.

That’s why a wilderness monk should be energetic.