มยา เจตํ ภิกฺขเว อญฺญาตํ อภวิสฺส อทิฏฺฐํ อวิทิตํ
อสจฺฉิกตํ อผุสิตํ ปญฺญาย✎ ร่าง
Mayā cetaṁ, bhikkhave, aññātaṁ abhavissa adiṭṭhaṁ aviditaṁ asacchikataṁ aphassitaṁ paññāya:
Now, suppose I hadn’t known, seen, understood, realized, and experienced this with wisdom:
อิเธกจฺจสฺส เอวรูปํ ทุกฺขํ เวทนํ
เวทิยโต อกุสลา ธมฺมา อภิวฑฺฒนฺติ กุสลา ธมฺมา ปริหายนฺตีติ
เอวมหํ อชานนฺโต เอวรูปํ ทุกฺขํ เวทนํ ปชหถาติ วเทยฺยํ✎ ร่าง
‘idhekaccassa evarūpaṁ dukkhaṁ vedanaṁ vedayato akusalā dhammā abhivaḍḍhanti kusalā dhammā parihāyantī’ti, evāhaṁ ajānanto ‘evarūpaṁ dukkhaṁ vedanaṁ pajahathā’ti vadeyyaṁ;
‘When someone feels this kind of painful feeling, unskillful qualities grow and skillful qualities decline.’
อปิ
นุ เม เอตํ ภิกฺขเว ปฏิรูปํ อภวิสฺสาติ ฯ✎ ร่าง
api nu me etaṁ, bhikkhave, patirūpaṁ abhavissā”ti?
Not knowing this, would it be appropriate for me to say: ‘You should give up this kind of painful feeling’?”
โน เหตํ ภนฺเต ฯ✎ ร่าง
“No hetaṁ, bhante”.
“No, sir.”
ยสฺมา จ โข เอตํ ภิกฺขเว มยา ญาตํ ทิฏฺฐํ วิทิตํ
สจฺฉิกตํ ผุสิตํ ปญฺญาย✎ ร่าง
“Yasmā ca kho etaṁ, bhikkhave, mayā ñātaṁ diṭṭhaṁ viditaṁ sacchikataṁ phassitaṁ paññāya:
“But I have known, seen, understood, realized, and experienced this with wisdom:
อ้างอิงสยามรัฐ 13.227
อิเธกจฺจสฺส เอวรูปํ ทุกฺขํ ๒- เวทนํ เวทิยโต
อกุสลา ธมฺมา อภิวฑฺฒนฺติ กุสลา ธมฺมา ปริหายนฺตีติ ตสฺมาหํ
เอวรูปํ ทุกฺขํ เวทนํ ปชหถาติ วทามิ ฯ✎ ร่าง
‘idhekaccassa evarūpaṁ dukkhaṁ vedanaṁ vedayato akusalā dhammā abhivaḍḍhanti kusalā dhammā parihāyantī’ti, tasmāhaṁ ‘evarūpaṁ dukkhaṁ vedanaṁ pajahathā’ti vadāmi.
‘When someone feels this kind of painful feeling, unskillful qualities grow and skillful qualities decline.’ Since this is so, that’s why I say: ‘You should give up this kind of painful feeling.’
มยา เจตํ ภิกฺขเว อญฺญาตํ
อภวิสฺส อทิฏฺฐํ อวิทิตํ อสจฺฉิกตํ อผุสิตํ ปญฺญาย✎ ร่าง
Mayā cetaṁ, bhikkhave, aññātaṁ abhavissa adiṭṭhaṁ aviditaṁ asacchikataṁ aphassitaṁ paññāya:
Now, suppose I hadn’t known, seen, understood, realized, and experienced this with wisdom:
อิเธกจฺจสฺส
เอวรูปํ ทุกฺขํ เวทนํ เวทิยโต อกุสลา ธมฺมา ปริหายนฺติ กุสลา
ธมฺมา อภิวฑฺฒนฺตีติ เอวมหํ อชานนฺโต เอวรูปํ ทุกฺขํ เวทนํ
อุปสมฺปชฺช วิหรถาติ วเทยฺยํ✎ ร่าง
‘idhekaccassa evarūpaṁ dukkhaṁ vedanaṁ vedayato akusalā dhammā parihāyanti kusalā dhammā abhivaḍḍhantī’ti, evāhaṁ ajānanto ‘evarūpaṁ dukkhaṁ vedanaṁ upasampajja viharathā’ti vadeyyaṁ;
‘When someone feels that kind of painful feeling, unskillful qualities decline and skillful qualities grow.’
อปิ นุ เม เอตํ ภิกฺขเว ปฏิรูปํ
@เชิงอรรถ: ๑ ม. นุ โข ฯ ๒ ยุ. อทุกฺขมสุขํ ฯ
อภวิสฺสาติ ฯ✎ ร่าง
api nu me etaṁ, bhikkhave, patirūpaṁ abhavissā”ti?
Not knowing this, would it be appropriate for me to say: ‘You should enter and remain in that kind of painful feeling’?”
โน เหตํ ภนฺเต ฯ✎ ร่าง
“No hetaṁ, bhante”.
“No, sir.”
ยสฺมา จ โข เอตํ ภิกฺขเว มยา
ญาตํ ทิฏฺฐํ วิทิตํ สจฺฉิกตํ ผุสิตํ ปญฺญาย✎ ร่าง
“Yasmā ca kho etaṁ, bhikkhave, mayā ñātaṁ diṭṭhaṁ viditaṁ sacchikataṁ phassitaṁ paññāya:
“But I have known, seen, understood, realized, and experienced this with wisdom:
อิเธกจฺจสฺส เอวรูปํ
ทุกฺขํ เวทนํ เวทิยโต อกุสลา ธมฺมา ปริหายนฺติ กุสลา ธมฺมา
อภิวฑฺฒนฺตีติ ตสฺมาหํ เอวรูปํ ทุกฺขํ เวทนํ อุปสมฺปชฺช
วิหรถาติ วทามิ ฯ✎ ร่าง
‘idhekaccassa evarūpaṁ dukkhaṁ vedanaṁ vedayato akusalā dhammā parihāyanti kusalā dhammā abhivaḍḍhantī’ti, tasmāhaṁ ‘evarūpaṁ dukkhaṁ vedanaṁ upasampajja viharathā’ti vadāmi.
‘When someone feels that kind of painful feeling, unskillful qualities decline and skillful qualities grow.’ Since this is so, that’s why I say: ‘You should enter and remain in that kind of painful feeling.’