‹ กลับ
เวขณสสูตร
เล่ม ๑๓ — มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ · ข้อ 401 · ม.ม. ๑๓/๖๔๖๔ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๔๐๑] ดูกรกัจจานะ สมณพราหมณ์เหล่าใด เมื่อไม่รู้เงื่อนเบื้องต้น เมื่อไม่รู้เงื่อน เบื้องปลาย มาปฏิญาณว่า เรารู้ชัดว่าชาติสิ้นแล้ว พรหมจรรย์อยู่จบแล้ว กิจที่ควรทำ ทำเสร็จแล้ว กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มี ดังนี้ สมณพราหมณ์เหล่านั้นควรถูกข่มขี่สมกับเหตุ ดูกรกัจจานะ ก็แต่ว่า เงื่อนเบื้องต้นจงงดไว้เถิด เงื่อนเบื้องปลายจงงดไว้เถิด บุรุษผู้รู้ความ ไม่เป็นคนโอ้อวด ไม่มีมายา เป็นคนซื่อตรง ขอจงมาเถิด เราจะสั่งสอน เราจะแสดงธรรม เมื่อปฏิบัติตามคำ ที่เราสอนแล้ว ไม่นานก็รู้จักเอง จักเห็นเอง ได้ยินว่า การที่จะหลุดพ้นไปได้โดยชอบจาก เครื่องผูก คือ เครื่องผูกคืออวิชชา ก็เป็นอย่างนั้น. ดูกรกัจจานะ เปรียบเหมือนเด็กอ่อนยังนอนหงาย จะพึงถูกเขาผูกไว้ด้วยเครื่องผูกที่ ข้อเท้าทั้งสอง ที่ข้อมือทั้งสอง ที่คอหนึ่ง เป็นห้าแห่ง เครื่องผูกเหล่านั้นจะพึงหลุดไปเพราะ เด็กนั้นถึงความเจริญ เพราะเด็กนั้นถึงความแก่กล้าแห่งอินทรีย์ทั้งหลาย เขาพึงรู้ว่าเป็นผู้พ้น และเครื่องผูกก็ไม่มี ฉันใด กัจจานะ บุรุษผู้รู้ความก็ฉันนั้นแล เป็นคนไม่โอ้อวด ไม่มีมายา เป็นคนซื่อตรง ขอจงมาเถิด เราจักสั่งสอน เราจักแสดงธรรม เมื่อปฏิบัติได้ตามคำที่เราสอนแล้ว ไม่นานนักก็จักรู้เอง จักเห็นเอง ได้ยินว่า การที่จะหลุดพ้นไปได้โดยชอบจากเครื่องผูก คือ เครื่องผูกคืออวิชชา ก็เป็นอย่างนั้น.
เทียบรายประโยค (13 ประโยค)
mn80:16.1 #
เย โข เต กจฺจาน สมณพฺราหฺมณา อชานนฺตา ปุพฺพนฺตํ อชานนฺตา ๔- อปรนฺตํ✎ ร่าง
“Ye kho te, kaccāna, samaṇabrāhmaṇā ajānantā pubbantaṁ, apassantā aparantaṁ,
“Kaccāna, there are some ascetics and brahmins who, not knowing the first beginning or seeing the final end, nevertheless claim:
mn80:16.2 #
ขีณา ชาติ วุสิตํ พฺรหฺมจริยํ กตํ กรณียํ นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานามาติ ปฏิชานนฺติ✎ ร่าง
‘khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyāti—pajānāmā’ti—paṭijānanti;
‘We understand: “Rebirth is ended, the spiritual journey has been completed, what had to be done has been done, there is nothing further for this place.”’
mn80:16.3 #
เตสํ โสเยว สหธมฺมิโก นิคฺคโห โหติ✎ ร่าง
tesaṁ soyeva sahadhammiko niggaho hoti.
There is a legitimate refutation of them.
mn80:16.4 #
อปิจ กจฺจาน ติฏฺฐตุ ปุพฺพนฺโต ติฏฺฐตุ อปรนฺโต✎ ร่าง
Api ca, kaccāna, tiṭṭhatu pubbanto, tiṭṭhatu aparanto.
Nevertheless, Kaccāna, leave aside the first beginning and the final end.
mn80:16.5 #
เอตุ วิญฺญู ปุริโส อสโฐ อมายาวี อุชุชาติโก อหมนุสาสามิ อหํ ธมฺมํ เทเสมิ✎ ร่าง
Etu viññū puriso asaṭho amāyāvī ujujātiko, ahamanusāsāmi ahaṁ dhammaṁ desemi.
Let a sensible person come—neither devious nor deceitful, a person of integrity. I teach and instruct them.
mn80:16.6 #
ยถานุสิฏฺฐํ ตถา ปฏิปชฺชมาโน นจิรสฺเสว สามญฺเญว ญสฺสติ สามํ ทกฺขิติ✎ ร่าง
Yathānusiṭṭhaṁ tathā paṭipajjamāno nacirasseva sāmaññeva ñassati sāmaṁ dakkhiti—
Practicing as instructed they will soon know and see for themselves,
mn80:16.7 #
เอวํ กิรายสฺมา ๖- พนฺธนา วิปฺปโมกฺโข โหติ ยทิทํ อวิชฺชาพนฺธนา ฯ✎ ร่าง
evaṁ kira sammā bandhanā vippamokkho hoti, yadidaṁ avijjā bandhanā.
‘So this is how to be rightly released from the bond, that is, the bond of ignorance.’
mn80:16.8 #
เสยฺยถาปิ กจฺจาน ทหโร กุมาโร มนฺโท อุตฺตานเสยฺยโก กณฺฐปญฺจเมหิ พนฺธเนหิ พนฺโธ ๗- อสฺส สุตฺตพนฺธเนหิ✎ ร่าง
Seyyathāpi, kaccāna, daharo kumāro mando uttānaseyyako kaṇṭhapañcamehi bandhanehi baddho assa suttabandhanehi;
Suppose there was a little baby bound with swaddling up to the neck.
mn80:16.9 #
ตสฺส วุฑฺฒิมนฺวาย อินฺทฺริยานํ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. จ ฯ ๒ ยุ. ปนิเธเก ฯ ๓ ยุ. อยํ ปาโฐ นตฺถิ ฯ ๔ ยุ. อปสฺสนฺตา ฯ@๕ ยุ. ทกฺขีติ ฯ ๖ สี. ยุ. กิร สมฺมา ฯ ๗ ยุ. พทฺโธ ฯ ปริปากมนฺวาย ตานิ พนฺธนานิ มุญฺเจยฺยุํ✎ ร่าง
tassa vuddhimanvāya indriyānaṁ paripākamanvāya tāni bandhanāni mucceyyuṁ;
As they grow up and their senses mature, they’re accordingly released from those bonds.
mn80:16.10 #
โส โมกฺโขมฺหีติ โข ชาเนยฺย โน จ พนฺธนํ✎ ร่าง
so mokkhomhīti kho jāneyya no ca bandhanaṁ.
They’d know ‘I’m released,’ and there would be no more bonds.
mn80:16.11 #
เอวเมว โข กจฺจาน เอตุ วิญฺญู ปุริโส อสโฐ อมายาวี อุชุชาติโก อหมนุสาสามิ อหํ ธมฺมํ เทเสมิ✎ ร่าง
Evameva kho, kaccāna, etu viññū puriso asaṭho amāyāvī ujujātiko, ahamanusāsāmi, ahaṁ dhammaṁ desemi;
In the same way, let a sensible person come—neither devious nor deceitful, a person of integrity. I teach and instruct them.
mn80:16.12 #
ยถานุสิฏฺฐํ ตถา ปฏิปชฺชมาโน นจิรสฺเสว สามญฺเญว ญสฺสติ สามํ ทกฺขิติ✎ ร่าง
yathānusiṭṭhaṁ tathā paṭipajjamāno nacirasseva sāmaññeva ñassati, sāmaṁ dakkhiti:
Practicing as instructed they will soon know and see for themselves,
mn80:16.13 #
เอวํ กิรายสฺมา ๒- พนฺธนา วิปฺปโมกฺโข โหติ ยทิทํ อวิชฺชาพนฺธนาติ ฯ✎ ร่าง
‘evaṁ kira sammā bandhanā vippamokkho hoti, yadidaṁ avijjā bandhanā’”ti.
‘So this is how to be rightly released from the bond, that is, the bond of ignorance.’”
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๑๓ — มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน