เล่ม ๑๓ — มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ ข้อ 458

เนื้อความทั้งข้อ

[๔๕๘] ดูกรอานนท์ เรื่องเคยมีมาแล้ว อันตรากถานี้เกิดขึ้นแล้วแก่เทวดาชั้นดาวดึงส์ ผู้นั่งประชุมกัน ณ สภาชื่อสุธรรมาว่า ดูกรผู้เจริญ เป็นลาภของชนชาววิเทหะหนอ ดูกรผู้เจริญ ชนชาววิเทหะได้ดีแล้วหนอ ที่พระเจ้านิมิราชของเขาเป็นพระราชาประกอบในธรรม เป็นพระธรรม ราชา เป็นพระมหาราชาผู้ทรงสถิตอยู่ในธรรม ทรงประพฤติธรรมในพราหมณ์คหบดี ชาวนิคม และชาวชนบท และทรงรักษาอุโบสถทุกวันที่สิบสี่ ที่สิบห้า และที่แปดแห่งปักข์

mn83:13.1 #

ภูตปุพฺพํ อานนฺท เทวานํ ตาวตึสานํ สุธมฺมายํ สภายํ สนฺนิสินฺนานํ สนฺนิปติตานํ อยมนฺตรากถา อุทปาทิ✎ ร่าง

Bhūtapubbaṁ, ānanda, devānaṁ tāvatiṁsānaṁ sudhammāyaṁ sabhāyaṁ sannisinnānaṁ sannipatitānaṁ ayamantarākathā udapādi:

Once upon a time, Ānanda, while the gods of the thirty-three were sitting together in the Hall of Clear Right, this discussion came up among them:

อ้างอิงPTS 2.79 · สยามรัฐ 13.422 · ฉัฏฐสังคายนา 13.276

mn83:13.2 #

ลาภา วต โภ วิเทหานํ สุลทฺธํ วต โภ วิเทหานํ✎ ร่าง

‘lābhā vata, bho, videhānaṁ, suladdhaṁ vata, bho, videhānaṁ,

‘The people of Videha are so fortunate, so very fortunate

mn83:13.3 #

เยสํ นิมิ ราชา ธมฺมิโก ธมฺมราชา ธมฺเม ฐิโต มหาราชา✎ ร่าง

yesaṁ nimi rājā dhammiko dhammarājā dhamme ṭhito mahārājā;

to have Nimi as their king. He is a just and principled king, a great king who stands by his duty.

mn83:13.4 #

ธมฺมํ จรติ พฺราหฺมณคหปติเกสุ เนคเมสุ เจว ชานปเทสุ จ✎ ร่าง

dhammaṁ carati brāhmaṇagahapatikesu negamesu ceva jānapadesu ca;

He justly treats brahmins and householders, and people of town and country.

mn83:13.5 #

อุโปสถญฺจ อุปวสติ จาตุทฺทสึ ปญฺจทสึ อฏฺฐมึ จ ปกฺขสฺสาติ ฯ✎ ร่าง

uposathañca upavasati cātuddasiṁ pañcadasiṁ aṭṭhamiñca pakkhassā’ti.

And he observes the sabbath on the fourteenth, fifteenth, and eighth of the fortnight.’