‹ กลับ
ปิยชาติกสูตร
เล่ม ๑๓ — มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ · ข้อ 542 · ม.ม. ๑๓/๘๔๕๒ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๕๔๒] ดูกรพราหมณ์ เรื่องเคยมีมาแล้ว ในพระนครสาวัตถีนี้แล หญิงคนหนึ่งได้ไป ยังสกุลของญาติ. พวกญาติของหญิงนั้น ใคร่จะพรากสามีของหญิงนั้น แล้วยกหญิงนั้นให้แก่ ชายอื่น แต่หญิงนั้นไม่ปรารถนาชายคนนั้น. ครั้งนั้นแล หญิงนั้นได้บอกกะสามีว่า ข้าแต่ลูกเจ้า พวกญาติของดิฉันใคร่จะพรากท่านเสีย แล้วยกดิฉันให้แก่ชายอื่น แต่ดิฉันไม่ปรารถนาชายคนนั้น. ครั้งนั้นแล บุรุษผู้เป็นสามีได้ตัดหญิงผู้เป็นภรรยานั้นออกเป็นสองท่อน แล้วจึงผ่าตนด้วย ความรักว่า เราทั้งสองจักตายไปด้วยกัน. ดูกรพราหมณ์ ข้อว่า โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัส และอุปายาส ย่อมเกิดแต่ของที่รัก อย่างไร ท่านพึงโปรดทราบโดยปริยายแม้นี้.
เทียบรายประโยค (9 ประโยค)
mn87:22.1 #
ภูตปุพฺพํ พฺราหฺมณ อิมิสฺสาเยว สาวตฺถิยา อญฺญตรา อิตฺถี ญาติกุลํ อคมาสิ ฯ✎ ร่าง
Bhūtapubbaṁ, brāhmaṇa, imissāyeva sāvatthiyā aññatarā itthī ñātikulaṁ agamāsi.
Once upon a time right here in Sāvatthī a certain woman went to live with her relative’s family.
อ้างอิงPTS 2.110 · พุทธชยันตี 11.536
mn87:22.2 #
ตสฺสา เต ญาตกา สามิกํ อจฺฉินฺทิตฺวา อญฺญสฺส ทาตุกามา✎ ร่าง
Tassā te ñātakā sāmikaṁ acchinditvā aññassa dātukāmā.
But her relatives wanted to divorce her from her husband and give her to another,
mn87:22.3 #
สา จ ตํ น อิจฺฉติ ฯ✎ ร่าง
Sā ca taṁ na icchati.
who she didn’t want.
mn87:22.4 #
อถ โข สา อิตฺถี ๑- สามิกํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Atha kho sā itthī sāmikaṁ etadavoca:
So she told her husband about this.
mn87:22.5 #
อิเม มม อยฺยปุตฺต ญาตกา ตํ อจฺฉินฺทิตฺวา อญฺญสฺส ทาตุกามา✎ ร่าง
‘ime, maṁ, ayyaputta, ñātakā tvaṁ acchinditvā aññassa dātukāmā.
mn87:22.6 #
อหญฺจ ตํ น อิจฺฉามีติ ฯ✎ ร่าง
Ahañca taṁ na icchāmī’ti.
mn87:22.7 #
อถ โข โส ปุริโส ตํ อิตฺถึ ทฺวิธา เฉตฺวา อตฺตานํ อุปฺผาเลสิ✎ ร่าง
Atha kho so puriso taṁ itthiṁ dvidhā chetvā attānaṁ upphālesi:
But he cut her in two and disemboweled himself, thinking,
mn87:22.8 #
อุโภ เปจฺจ ภวิสฺสามาติ ฯ✎ ร่าง
‘ubho pecca bhavissāmā’ti.
‘We shall be together after death.’
mn87:22.9 #
อิมินา ๓- โข เอตํ พฺราหฺมณ ปริยาเยน เวทิตพฺพํ ยถา ปิยชาติกา โสกปริเทวทุกฺขโทมนสฺสุปายาสา ปิยปฺปภูติกาติ ฯ✎ ร่าง
Imināpi kho etaṁ, brāhmaṇa, pariyāyena veditabbaṁ yathā piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā”ti.
That’s another way to understand how our loved ones are a source of sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress.”
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๑๓ — มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน