เล่ม ๑๓ — มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ ข้อ 598

เนื้อความทั้งข้อ

[๕๙๘] เมื่อพระผู้มีพระภาคตรัสอย่างนี้แล้ว พรหมายุพราหมณ์ลุกขึ้นจากที่นั่ง ห่มผ้า เฉวียงบ่าข้างหนึ่ง ซบศีรษะลงแทบพระยุคลบาทของพระผู้มีพระภาค จูบพระยุคลบาทด้วยปาก นวดด้วยฝ่ามือ และประกาศชื่อของตนว่า ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ ข้าพระองค์เป็นพราหมณ์ ชื่อพรหมายุ ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ ข้าพระองค์เป็นพราหมณ์ชื่อพรหมายุ. ครั้งนั้นแล บริษัทนั้น เกิดความอัศจรรย์ใจว่า น่าอัศจรรย์นักหนอ ท่านผู้เจริญ ไม่เคยมีมาหนอ ท่านผู้เจริญ พระสมณะ เป็นผู้มีฤทธิ์มาก มีอานุภาพมาก พรหมายุพราหมณ์นี้เป็นผู้มีชื่อเสียง มียศ ยังทำความเคารพ นบนอบอย่างยิ่งเห็นปานนี้. ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคได้ตรัสกะพรหมายุพราหมณ์ว่า พอละ พราหมณ์ เชิญท่านลุกขึ้นนั่งบนที่นั่งของตนเถิด เพราะจิตของท่านเลื่อมใสในเราแล้ว. ลำดับนั้น พรหมายุพราหมณ์จึงลุกขึ้นนั่งบนที่นั่งของตน.

mn91:34.1 #

เอวํ วุตฺเต พฺรหฺมายุ พฺราหฺมโณ อุฏฺฐายาสนา เอกํสํ อุตฺตราสงฺคํ กริตฺวา ภควโต ปาเทสุ สิรสา นิปติตฺวา ภควโต ปาทานิ มุเขน จ ปริจุมฺพติ ปาณีหิ ๑- ปริสมฺพาหติ นามญฺจ สาเวติ✎ ร่าง

Evaṁ vutte, brahmāyu brāhmaṇo uṭṭhāyāsanā ekaṁsaṁ uttarāsaṅgaṁ karitvā bhagavato pādesu sirasā nipatitvā bhagavato pādāni mukhena ca paricumbati, pāṇīhi ca parisambāhati, nāmañca sāveti:

When he said this, Brahmāyu rose from his seat and arranged his robe on one shoulder. He bowed with his head at the Buddha’s feet, caressing them and covering them with kisses, and pronounced his name:

อ้างอิงPTS 2.145 · พุทธชยันตี 11.594

mn91:34.2 #

พฺรหฺมายฺวาหํ โภ โคตม พฺราหฺมโณ✎ ร่าง

“brahmāyu ahaṁ, bho gotama, brāhmaṇo;

“I am the brahmin Brahmāyu, worthy Gotama!

mn91:34.3 #

พฺรหฺมายฺวาหํ โภ โคตม พฺราหฺมโณติ ฯ✎ ร่าง

brahmāyu ahaṁ, bho gotama, brāhmaṇo”ti.

I am the brahmin Brahmāyu!”

mn91:35.1 #

อถ โข สา ปริสา อจฺฉริยพฺภูตชาตา อโหสิ✎ ร่าง

Atha kho sā parisā acchariyabbhutacittajātā ahosi:

Then that assembly, their minds full of wonder and amazement, thought,

mn91:35.2 #

อจฺฉริยํ วต โภ อพฺภูตํ วต โภ สมณสฺส มหิทฺธิกตา มหานุภาวตา✎ ร่าง

“acchariyaṁ vata bho, abbhutaṁ vata bho.

“Oh lord, how incredible, how amazing,

mn91:35.3 #

ยตฺร หิ นามายํ พฺรหฺมายุ พฺราหฺมโณ ญาโต ยสสฺสี เอวรูปํ ปรมํ นิปจฺจการํ กริสฺสตีติ ฯ✎ ร่าง

Yatra hi nāmāyaṁ brahmāyu brāhmaṇo ñāto yasassī evarūpaṁ paramanipaccakāraṁ karissatī”ti.

that Brahmāyu, who is so well-known and famous, should show the Buddha such utmost deference.”

mn91:35.4 #

อถ โข ภควา พฺรหฺมายุํ พฺราหฺมณํ เอตทโวจ✎ ร่าง

Atha kho bhagavā brahmāyuṁ brāhmaṇaṁ etadavoca:

Then the Buddha said to Brahmāyu,

mn91:35.5 #

อลํ พฺราหฺมณ อุฏฺฐห นิสีท ตฺวํ สเก อาสเน ยโต เต มยิ จิตฺตํ ปสนฺนนฺติ ฯ✎ ร่าง

“alaṁ, brāhmaṇa, uṭṭhaha nisīda tvaṁ sake āsane yato te mayi cittaṁ pasannan”ti.

“Enough, brahmin. Get up, and sit in your own seat, since your mind has such confidence in me.”

mn91:35.6 #

อถ โข พฺรหฺมายุ พฺราหฺมโณ อุฏฺฐหิตฺวา สเก อาสเน นิสีทิ ฯ✎ ร่าง

Atha kho brahmāyu brāhmaṇo uṭṭhahitvā sake āsane nisīdi.

So Brahmāyu got up and sat in his own seat.