เล่ม ๑๓ — มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ ข้อ 597

เนื้อความทั้งข้อ

[๕๙๗] ลำดับนั้นแล พระผู้มีพระภาคได้ตรัสตอบพราหมณ์ด้วยพระคาถาว่า ผู้ใดรู้ระลึกชาติก่อนๆ ได้ เห็นสวรรค์และอบาย บรรลุถึง ความสิ้นชาติ ผู้นั้นชื่อว่าเป็นมุนีผู้รู้ยิ่งถึงที่สุด มุนีนั้นย่อมรู้ จิตอันบริสุทธิ์อันพ้นแล้วจากราคะทั้งหลายโดยประการทั้งปวง เป็นผู้ละชาติและมรณะได้แล้ว ชื่อว่ามีคุณครบถ้วนแห่งพรหม- จรรย์ ชื่อว่าถึงฝั่งแห่งธรรมทั้งปวง บัณฑิตกล่าวบุคคลผู้เช่น นั้นว่าเป็นพุทธะ.

mn91:33.1 #

อถ โข ภควา พฺรหฺมายุํ พฺราหฺมณํ คาถาหิ ปจฺจภาสิ✎ ร่าง

Atha kho bhagavā brahmāyuṁ brāhmaṇaṁ gāthāhi paccabhāsi:

Then the Buddha replied to Brahmāyu in verse:

อ้างอิงสยามรัฐ 13.544

mn91:33.2 #

ปุพฺเพนิวาสํ โย เวที✎ ร่าง

“Pubbenivāsaṁ yo vedi,

“One who knows their past lives,

อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 13.353

mn91:33.3 #

สคฺคาปายญฺจ ปสฺสติ✎ ร่าง

saggāpāyañca passati;

sees heaven and places of loss,

mn91:33.4 #

อโถ ชาติกฺขยํ ปตฺโต✎ ร่าง

Atho jātikkhayaṁ patto,

and has attained the end of rebirth:

mn91:33.5 #

อภิญฺญาโวสิโต มุนิ✎ ร่าง

abhiññā vosito muni.

such a sage has perfect insight.

mn91:33.6 #

จิตฺตํ วิสุทฺธํ ชานาติ✎ ร่าง

Cittaṁ visuddhaṁ jānāti,

They know their mind is pure,

mn91:33.7 #

มุตฺตํ ราเคหิ สพฺพโส✎ ร่าง

muttaṁ rāgehi sabbaso;

completely freed from greed;

mn91:33.8 #

ปหีนชาติมรโณ✎ ร่าง

Pahīnajātimaraṇo,

they’ve given up birth and death,

mn91:33.9 #

พฺรหฺมจริยสฺส เกวลี✎ ร่าง

brahmacariyassa kevalī;

and have completed the spiritual journey.

mn91:33.10 #

ปารคู สพฺพธมฺมานํ✎ ร่าง

Pāragū sabbadhammānaṁ,

Gone beyond all things,

mn91:33.11 #

พุทฺโธ ตาทิ ปวุจฺจตีติ ฯ✎ ร่าง

buddho tādī pavuccatī”ti.

such a one is declared to be awakened.”