เนื้อความทั้งข้อ
[๑๐๙] ว. ข้าแต่พระอานนท์ผู้เจริญ มีภิกษุสักรูปหนึ่งบ้างไหมเล่า อัน
สงฆ์ที่ภิกษุผู้เป็นเถระมากรูปด้วยกันสมมติแล้ว แต่งตั้งไว้ว่า เมื่อพระผู้มีพระภาค
เสด็จล่วงลับไปแล้ว ภิกษุรูปนี้จักเป็นที่พึ่งอาศัยของเราทั้งหลาย ซึ่งพระคุณเจ้า
ทั้งหลายจะพึงเข้าไปหาได้ในบัดนี้ ฯ
อา. ดูกรพราหมณ์ ไม่มีเลยแม้สักรูปหนึ่ง อันสงฆ์ที่ภิกษุผู้เป็นเถระ
มากรูปด้วยกันสมมติแล้ว แต่งตั้งไว้ว่า เมื่อพระผู้มีพระภาคเสด็จล่วงลับไปแล้ว
ภิกษุรูปนี้จักเป็นที่พึ่งอาศัยของเราทั้งหลาย ซึ่งอาตมภาพทั้งหลายจะพึงเข้าไปหา
ได้ในบัดนี้ ฯ
ว. ข้าแต่พระอานนท์ผู้เจริญ ก็เมื่อไม่มีที่พึ่งอาศัยอย่างนี้ อะไรเล่าจะ
เป็นเหตุแห่งความสามัคคีกันโดยธรรม ฯ
อา. ดูกรพราหมณ์ อาตมภาพทั้งหลายมิใช่ไม่มีที่พึ่งอาศัยเลย พวก
อาตมภาพมีที่พึ่งอาศัย คือ มีธรรมเป็นที่พึ่งอาศัย ฯ
อตฺถิ ปน โภ อานนฺท เอกภิกฺขุปิ สงฺเฆน สมฺมโต@เชิงอรรถ: ๑ ยุ. อิทมาห ฯ ๒ ม. ปฏิปาเทยฺยามาติ ฯ
สมฺพหุเลหิ เถเรหิ ภิกฺขูหิ ฐปิโต✎ ร่าง
“Atthi pana, bho ānanda, ekabhikkhupi saṅghena sammato, sambahulehi therehi bhikkhūhi ṭhapito:
“But is there even a single mendicant who has been elected to such a position by the Saṅgha and appointed by several senior mendicants?”
อยํ โน ภควโต อจฺจเยน
ปฏิสรณํ ภวิสฺสตีติ ยํ ตุเมฺห เอตรหิ ปฏิธาเวยฺยาถาติ ฯ✎ ร่าง
‘ayaṁ no bhagavato accayena paṭisaraṇaṁ bhavissatī’ti, yaṁ tumhe etarahi paṭipādeyyāthā”ti?
นตฺถิ
โข พฺราหฺมณ เอกภิกฺขุปิ สงฺเฆน สมฺมโต สมฺพหุเลหิ เถเรหิ
ภิกฺขูหิ ฐปิโต✎ ร่าง
“Natthi kho, brāhmaṇa, ekabhikkhupi saṅghena sammato, sambahulehi therehi bhikkhūhi ṭhapito:
“No, there is not.”
อยํ โน ภควโต อจฺจเยน ปฏิสรณํ ภวิสฺสตีติ
ยํ มยํ เอตรหิ ปฏิธาเวยฺยามาติ ฯ✎ ร่าง
‘ayaṁ no bhagavato accayena paṭisaraṇaṁ bhavissatī’ti, yaṁ mayaṁ etarahi paṭipādeyyāmā”ti.
เอวํ อปฺปฏิสรเณ จ ปน
โภ อานนฺท โก เหตุ ธมฺมสามคฺคิยาติ ๑- ฯ✎ ร่าง
“Evaṁ appaṭisaraṇe ca pana, bho ānanda, ko hetu sāmaggiyā”ti?
“But since you lack a refuge, worthy Ānanda, what’s the reason for your harmony?”
น โข มยํ พฺราหฺมณ
อปฺปฏิสรณา✎ ร่าง
“Na kho mayaṁ, brāhmaṇa, appaṭisaraṇā;
“We don’t lack a refuge, brahmin,
สปฺปฏิสรณา มยํ พฺราหฺมณ✎ ร่าง
sappaṭisaraṇā mayaṁ, brāhmaṇa;
we have a refuge.
ธมฺมปฏิสรณาติ ฯ✎ ร่าง
dhammappaṭisaraṇā”ti.
The teaching is our refuge.”