เล่ม ๑๔ — มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ข้อ 252

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๕๒] ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้- สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ที่พระวิหารเชตวัน อารามของ อนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี สมัยนั้นแล พระผู้มีพระภาคตรัสเรียก ภิกษุทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสแล้ว ฯ พระผู้มีพระภาคได้ตรัสดังนี้ว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงสัมมาสมาธิ ของพระอริยะ อันมีเหตุ มีองค์ประกอบ แก่เธอทั้งหลาย พวกเธอจงฟังสัมมา- *สมาธินั้น จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวต่อไป ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระผู้มีพระภาคว่า ชอบแล้ว พระพุทธเจ้าข้า ฯ

mn117:1.2 #

เอวมฺเม สุตํ เอกํ สมยํ ภควา สาวตฺถิยํ วิหรติ เชตวเน อนาถปิณฺฑิกสฺส อาราเม ฯ✎ ร่าง

ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.

At one time the Buddha was staying near Sāvatthī in Jeta’s Grove, Anāthapiṇḍika’s monastery.

mn117:1.3 #

ตตฺร โข ภควา ภิกฺขู อามนฺเตสิ✎ ร่าง

Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi:

There the Buddha addressed the mendicants,

mn117:1.4 #

ภิกฺขโวติ ฯ✎ ร่าง

“bhikkhavo”ti.

“Mendicants!”

mn117:1.5 #

ภทนฺเตติ เต ภิกฺขู ภควโต ปจฺจสฺโสสุํ ฯ✎ ร่าง

“Bhadante”ti te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.

“Venerable sir,” they replied.

mn117:1.6 #

ภควา เอตทโวจ✎ ร่าง

Bhagavā etadavoca:

The Buddha said this:

mn117:2.1 #

อริยํ โว ภิกฺขเว สมฺมาสมาธึ เทสิสฺสามิ สอุปนิสํ สปริกฺขารํ✎ ร่าง

“ariyaṁ vo, bhikkhave, sammāsamādhiṁ desessāmi saupanisaṁ saparikkhāraṁ.

“Mendicants, I will teach you noble right immersion with its vital conditions and its prerequisites.

mn117:2.2 #

ตํ สุณาถ สาธุกํ มนสิกโรถ ภาสิสฺสามีติ ฯ✎ ร่าง

Taṁ suṇātha, sādhukaṁ manasi karotha, bhāsissāmī”ti.

Listen and apply your mind well, I will speak.”

mn117:2.3 #

เอวมฺภนฺเตติ โข เต ภิกฺขู ภควโต ปจฺจสฺโสสุํ ฯ✎ ร่าง

“Evaṁ, bhante”ti kho te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.

“Yes, sir,” they replied.