เล่ม ๑๔ — มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ข้อ 355

เนื้อความทั้งข้อ

[๓๕๕] ดูกรอานนท์ ก็เหล่าสาวกย่อมเรียกร้องศาสดาด้วยความเป็น ข้าศึก ไม่ใช่เรียกร้องด้วยความเป็นมิตรอย่างไร ดูกรอานนท์ ศาสดาในธรรม วินัยนี้ เป็นผู้อนุเคราะห์ แสวงหาประโยชน์เกื้อกูล อาศัยความเอ็นดูแสดงธรรม แก่สาวกทั้งหลายว่า นี่เพื่อประโยชน์เกื้อกูลแก่พวกเธอ นี่เพื่อความสุขแก่พวกเธอ เหล่าสาวกของศาสดานั้นไม่ฟังด้วยดี ไม่เงี่ยโสตสดับ ไม่ตั้งจิตรับรู้และประพฤติ หลีกเลี่ยงคำสอนของศาสดา ดูกรอานนท์ อย่างนี้แลเหล่าสาวกชื่อว่าเรียกร้อง ศาสดาด้วยความเป็นข้าศึก ไม่ใช่เรียกร้องด้วยความเป็นมิตร ฯ

mn122:25.3 #

กถญฺจานนฺท สตฺถารํ สาวกา สปตฺตวตาย สมุทาจรนฺติ โน มิตฺตวตาย ฯ✎ ร่าง

Kathañcānanda, satthāraṁ sāvakā sapattavatāya samudācaranti, no mittavatāya?

And how do disciples treat their Teacher as an enemy, not a friend?

mn122:25.4 #

อิธานนฺท สตฺถา สาวกานํ ธมฺมํ เทเสติ อนุกมฺปโก หิเตสี อนุกมฺปํ อุปาทาย✎ ร่าง

Idhānanda, satthā sāvakānaṁ dhammaṁ deseti anukampako hitesī anukampaṁ upādāya:

It’s when the Teacher teaches Dhamma to his disciples out of kindness and sympathy:

mn122:25.5 #

อิทํ โว หิตาย อิทํ โว สุขายาติ ฯ✎ ร่าง

‘idaṁ vo hitāya, idaṁ vo sukhāyā’ti.

‘This is for your welfare. This is for your happiness.’

mn122:25.6 #

ตสฺส สาวกา น สุสฺสุสนฺติ ๑- น โสตํ โอทหนฺติ น อญฺญา จิตฺตํ ๒- อุปฏฺฐเปนฺติ โวกฺกมฺม จ สตฺถุ สาสนํ ๓- วตฺตนฺติ ฯ✎ ร่าง

Tassa sāvakā na sussūsanti, na sotaṁ odahanti, na aññā cittaṁ upaṭṭhapenti, vokkamma ca satthusāsanā vattanti.

But their disciples don’t want to listen. They don’t actively listen or try to understand. They proceed having turned away from the Teacher’s instruction.

mn122:25.7 #

เอวํ โข อานนฺท สตฺถารํ สาวกา สปตฺตวตาย สมุทาจรนฺติ โน มิตฺตวตาย ฯ✎ ร่าง

Evaṁ kho, ānanda, satthāraṁ sāvakā sapattavatāya samudācaranti, no mittavatāya.

That’s how the disciples treat their Teacher as an enemy, not a friend.