เนื้อความทั้งข้อ
[๔๕๒] พ. ดูกรอนุรุทธะ พวกเธอต้องแทงตลอดนิมิตนั้นแล แม้เราก็
เคยมาแล้ว เมื่อก่อนตรัสรู้ ยังไม่รู้เองด้วยปัญญาอันยิ่ง ยังเป็นโพธิสัตว์อยู่ ย่อม
รู้สึกแสงสว่างและการเห็นรูปเหมือนกัน แต่ไม่ช้าเท่าไร แสงสว่างและการเห็น
รูปอันนั้นของเรา ย่อมหายไปได้ เราจึงมีความดำริดังนี้ว่า อะไรหนอแล เป็นเหตุ
เป็นปัจจัยให้แสงสว่างและการเห็นรูปของเราหายไปได้ ดูกรอนุรุทธะ เรานั้นได้มี
ความรู้ดังนี้ว่า วิจิกิจฉาแล เกิดขึ้นแล้วแก่เรา ก็วิจิกิจฉาเป็นเหตุสมาธิของเรา
จึงเคลื่อน เมื่อสมาธิเคลื่อนแล้ว แสงสว่างและการเห็นรูปจึงหายไปได้ เราจัก
ทำให้ไม่เกิดวิจิกิจฉาขึ้นแก่เราได้อีก ฯ
ตํ โข ปน โว อนุรุทฺธา นิมิตฺตํ ปฏิวิชฺฌิตพฺพํ✎ ร่าง
“Taṁ kho pana vo, anuruddhā, nimittaṁ paṭivijjhitabbaṁ.
“Well, you should work out the basis of that.
อ้างอิงPTS 3.158 · ฉัฏฐสังคายนา 14.197 · พุทธชยันตี 12.352
อหมฺปิ
สุทํ อนุรุทฺธา ปุพฺเพว สมฺโพธา อนภิสมฺพุทฺโธ โพธิสตฺโตว สมาโน
โอภาสญฺเจว สญฺชานามิ ทสฺสนญฺจ รูปานํ ฯ✎ ร่าง
Ahampi sudaṁ, anuruddhā, pubbeva sambodhā anabhisambuddho bodhisattova samāno obhāsañceva sañjānāmi dassanañca rūpānaṁ.
Before my awakening—when I was still unawakened but intent on awakening—I too perceived light and vision of forms.
โส โข ปน เม
โอภาโส นจิรสฺเสว อนฺตรธายติ ทสฺสนญฺจ รูปานํ ฯ✎ ร่าง
So kho pana me obhāso nacirasseva antaradhāyati dassanañca rūpānaṁ.
But before long my light and vision of forms vanished.
ตสฺส มยฺหํ
อนุรุทฺธา เอตทโหสิ✎ ร่าง
Tassa mayhaṁ, anuruddhā, etadahosi:
It occurred to me:
โก นุ โข เหตุ โก ปจฺจโย เยน เม
โอภาโส อนฺตรธายติ ทสฺสนญฺจ รูปานนฺติ ฯ✎ ร่าง
‘ko nu kho hetu ko paccayo yena me obhāso antaradhāyati dassanañca rūpānan’ti?
‘What’s the cause, what’s the reason why my light and vision of forms vanish?’
ตสฺส มยฺหํ อนุรุทฺธา
เอตทโหสิ✎ ร่าง
Tassa mayhaṁ, anuruddhā, etadahosi:
It occurred to me:
วิจิกิจฺฉา โข เม อุทปาทิ วิจิกิจฺฉาธิกรณญฺจ ปน เม
สมาธิ จวิ✎ ร่าง
‘vicikicchā kho me udapādi, vicikicchādhikaraṇañca pana me samādhi cavi.
‘Doubt arose in me, and because of that my immersion fell away.
สมาธิมฺหิ จุเต โอภาโส อนฺตรธายติ ทสฺสนญฺจ รูปานํ ฯ✎ ร่าง
Samādhimhi cute obhāso antaradhāyati dassanañca rūpānaṁ.
When immersion falls away, the light and vision of forms vanish.
โสหํ ตถา กริสฺสามิ ยถา เม ปุน น วิจิกิจฺฉา อุปฺปชฺชิสฺสตีติ ฯ✎ ร่าง
Sohaṁ tathā karissāmi yathā me puna na vicikicchā uppajjissatī’ti.
I’ll make sure that doubt will not arise in me again.’