เนื้อความทั้งข้อ
แปลไทย ฉบับหลวง
บาลีอักษรไทย
[๔๕๖] ดูกรอนุรุทธะ เรานั้นผู้ไม่ประมาท ฯลฯ ดูกรอนุรุทธะ เรานั้นได้มี
ความรู้ ดังนี้ว่า ความตื่นเต้นแล เกิดขึ้นแล้วแก่เรา ก็ความตื่นเต้นเป็นเหตุ สมาธิ
ของเราจึงเคลื่อน เมื่อสมาธิเคลื่อนแล้ว แสงสว่างและการเห็นรูปจึงหายไปได้
ดูกรอนุรุทธะ เปรียบเหมือนบุรุษแสวงหาแหล่งขุมทรัพย์แห่งหนึ่ง พบแหล่งขุม-
*ทรัพย์เข้า ๕ แห่งในคราวเดียวกัน เขาจึงเกิดความตื่นเต้น เพราะพบแหล่ง
ขุมทรัพย์ ๕ แห่งนั้นเป็นเหตุ ฉันใด ดูกรอนุรุทธะ ฉันนั้นเหมือนกันแล ความตื่น
เต้นแล เกิดขึ้นแล้วแก่เรา ก็ความตื่นเต้นเป็นเหตุ สมาธิของเราจึงเคลื่อน เมื่อ
สมาธิเคลื่อนแล้ว แสงสว่างและการเห็นรูปจึงหายไปได้ เราจักทำให้ไม่เกิดวิจิกิจฉา
อมนสิการ ถีนมิทธะความหวาดเสียว และความตื่นเต้นขึ้นแก่เราได้อีก ฯ
▴ ย่อ
โส โข อหํ อนุรุทฺธา ฯเปฯ✎ ร่าง
So kho ahaṁ, anuruddhā …pe…
While meditating …
อ้างอิง สยามรัฐ 14.304
ตสฺส มยฺหํ อนุรุทฺธา
เอตทโหสิ✎ ร่าง
tassa mayhaṁ, anuruddhā, etadahosi:
อุพฺพิลํ โข เม อุทปาทิ อุพฺพิลาธิกรณญฺจ ปน
เม สมาธิ จวิ✎ ร่าง
‘uppilaṁ kho me udapādi, uppilādhikaraṇañca pana me samādhi cavi.
‘Elation arose in me, and because of that my immersion fell away.
สมาธิมฺหิ จุเต โอภาโส อนฺตรธายติ ทสฺสนญฺจ
รูปานํ ฯ✎ ร่าง
Samādhimhi cute obhāso antaradhāyati dassanañca rūpānaṁ.
When immersion falls away, the light and vision of forms vanish.
เสยฺยถาปิ อนุรุทฺธา ปุริโส เอกํ นิธิมุขํ คเวสนฺโต
สกิเทว ปญฺจ นิธิมุขานิ อธิคจฺเฉยฺย ตสฺส ตโตนิทานํ อุพฺพิลํ
อุปฺปชฺเชยฺย✎ ร่าง
Seyyathāpi, anuruddhā, puriso ekaṁ nidhimukhaṁ gavesanto sakideva pañcanidhimukhāni adhigaccheyya, tassa tatonidānaṁ uppilaṁ uppajjeyya;
Suppose a person was looking for the entrance to a treasure trove. And all at once they’d come across five entrances! They’d feel excited because of that.
เอวเมว โข เม อนุรุทฺธา อุพฺพิลํ อุทปาทิ
อุพฺพิลาธิกรณญฺจ ปน เม สมาธิ จวิ✎ ร่าง
evameva kho me, anuruddhā, uppilaṁ udapādi, uppilādhikaraṇañca pana me samādhi cavi.
In the same way, elation arose in me …
สมาธิมฺหิ จุเต โอภาโส
อนฺตรธายติ ทสฺสนญฺจ รูปานํ ฯ✎ ร่าง
Samādhimhi cute obhāso antaradhāyati dassanañca rūpānaṁ.
โสหํ ตถา กริสฺสามิ ยถา เม
ปุน น วิจิกิจฺฉา อุปฺปชฺชิสฺสติ น อมนสิกาโร น ถีนมิทฺธํ น
ฉมฺภิตตฺตํ น อุพฺพิลนฺติ ฯ✎ ร่าง
Sohaṁ tathā karissāmi yathā me puna na vicikicchā uppajjissati, na amanasikāro, na thinamiddhaṁ, na chambhitattaṁ, na uppilan’ti.
I’ll make sure that neither doubt nor loss of focus nor dullness and drowsiness nor terror nor elation will arise in me again.’