เล่ม ๑๔ — มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ข้อ 469

เนื้อความทั้งข้อ

[๔๖๙] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ถ้าคนพาลนั่งในสภาก็ดี ริมถนนรถก็ดี ริมทางสามแพร่งก็ดี ชนในที่นั้นๆ จะพูดถ้อยคำที่พอเหมาะพอสมแก่เขา ถ้าคน พาลมักเป็นผู้ทำชีวิตสัตว์ให้ตกล่วง มักถือเอาสิ่งของที่เจ้าของมิได้ให้ มักประ- *พฤติผิดในกาม มักพูดเท็จ มีปรกติตั้งอยู่ในความประมาทเพราะดื่มน้ำเมาคือสุรา และเมรัย ในเรื่องที่ชนพูดถ้อยคำที่พอเหมาะพอสมแก่เขานั้นแล คนพาลจะมี ความรู้สึกอย่างนี้ว่า ปรกติเหล่านั้นมีอยู่ในเรา และเราก็ปรากฏในปรกติเหล่านั้น ด้วย ดูกรภิกษุทั้งหลาย คนพาลย่อมเสวยทุกข์ โทมนัสข้อที่หนึ่งดังนี้ในปัจจุบัน ฯ

mn129:3.2 #

สเจ ภิกฺขเว พาโล สภายํ วา นิสินฺโน โหติ รถิยาย ๑- วา นิสินฺโน โหติ สิงฺฆาฏเก วา นิสินฺโน โหติ✎ ร่าง

Sace, bhikkhave, bālo sabhāyaṁ vā nisinno hoti, rathikāya vā nisinno hoti, siṅghāṭake vā nisinno hoti;

Suppose a fool is sitting in a council hall, a street, or a crossroad,

อ้างอิงสยามรัฐ 14.312

mn129:3.3 #

ตตฺร✎ ร่าง

tatra ce jano tajjaṁ tassāruppaṁ kathaṁ manteti.

where people are discussing what is proper and fitting.

mn129:3.4 #

—

Sace, bhikkhave, bālo pāṇātipātī hoti, adinnādāyī hoti, kāmesumicchācārī hoti, musāvādī hoti, surāmerayamajjapamādaṭṭhāyī hoti.

And suppose that fool is someone who kills living creatures, steals, commits sexual misconduct, lies, and consumes intoxicants of beer, wine, and liquor.

mn129:3.5 #

—

Tatra, bhikkhave, bālassa evaṁ hoti:

Then that fool thinks,