‹ กลับ
กินติสูตร
เล่ม ๑๔ — มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ · ข้อ 49 · ม.อุ. ๑๔/๗๙๓ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๔๙] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็เมื่อพวกเธอนั้นพร้อมเพรียงกัน ยินดีต่อกัน ไม่วิวาทกัน ศึกษาอยู่ ภิกษุรูปใดรูปหนึ่งพึงมีอาบัติ มีวิติกกมโทษ พวกเธออย่า เพ่อโจทภิกษุรูปนั้นด้วยข้อโจท พึงใคร่ครวญบุคคลก่อนว่า ด้วยอาการนี้ ความ ไม่ลำบากจักมีแก่เรา และความไม่ขัดใจจักมีแก่บุคคลผู้ต้องอาบัติ เพราะบุคคล ผู้ต้องอาบัติ เป็นคนไม่มักโกรธ ไม่ผูกโกรธ ไม่มีทิฐิมั่น ยอมสละคืนได้ง่าย และเราอาจจะให้เขาออกจากอกุศล ดำรงอยู่ในกุศลได้ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ถ้า พวกเธอมีความเห็นอย่างนี้ ก็ควรพูด อนึ่ง ถ้าพวกเธอมีความเห็นอย่างนี้ว่า ความไม่ลำบากจักมีแก่เรา แต่ความ ขัดใจจักมีแก่บุคคลผู้ต้องอาบัติ เพราะบุคคลผู้ต้องอาบัติ เป็นคนมักโกรธ มี ความผูกโกรธ มีทิฐิมั่น แต่ยอมสละคืนได้ง่าย และเราอาจจะให้เขาออกจาก อกุศล ดำรงอยู่ในกุศลได้ ก็เรื่องความขัดใจของบุคคลผู้ต้องอาบัตินี้ เป็นเรื่อง เล็กน้อย ส่วนเรื่องที่เราอาจจะให้เขาออกจากอกุศล ดำรงอยู่ในกุศลนั่นแล เป็น เรื่องใหญ่กว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ถ้าพวกเธอมีความเห็นอย่างนี้ ก็ควรพูด อนึ่ง ถ้าพวกเธอมีความเห็นอย่างนี้ว่า ความลำบากจักมีแก่เรา แต่ ความไม่ขัดใจจักมีแก่บุคคลผู้ต้องอาบัติ เพราะบุคคลผู้ต้องอาบัติ เป็นคนไม่มัก โกรธ ไม่ผูกโกรธ แต่มีทิฐิมั่น ยอมสละคืนได้ง่าย และเราอาจจะให้เขาออก จากอกุศล ดำรงอยู่ในกุศลได้ ก็เรื่องความลำบากของเรา เป็นเรื่องเล็กน้อย ส่วนเรื่องที่เราอาจจะให้เขาออกจากอกุศล ดำรงอยู่ในกุศลได้นั่นแล เป็นเรื่อง ใหญ่กว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ถ้าพวกเธอมีความเห็นอย่างนี้ ก็ควรพูด ถ้าพวกเธอมีความเห็นอย่างนี้ว่า ความลำบากจักมีแก่เรา และความ ขัดใจจักมีแก่บุคคลผู้ต้องอาบัติ เพราะบุคคลผู้ต้องอาบัติ เป็นคนมักโกรธ มี ความผูกโกรธ มีทิฐิมั่น สละคืนได้ยาก แต่เราอาจจะให้เขาออกจากอกุศล ดำรง อยู่ในกุศลได้ ก็เรื่องความลำบากของเราและความขัดใจของบุคคลผู้ต้องอาบัตินี้ เป็นเรื่องเล็กน้อย ส่วนเรื่องที่เราอาจจะให้เขาออกจากอกุศล ดำรงอยู่ในกุศลได้ นั่นแล เป็นเรื่องใหญ่กว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ถ้าพวกเธอมีความเห็นอย่างนี้ ก็ควรพูด แต่ถ้าพวกเธอมีความเห็นอย่างนี้ว่า ความลำบากจักมีแก่เรา และความ ขัดใจจักมีแก่บุคคลผู้ต้องอาบัติ เพราะบุคคลผู้ต้องอาบัติ เป็นคนมักโกรธ มีความ ผูกโกรธ มีทิฐิมั่น สละคืนได้ยาก ทั้งเราก็ไม่อาจจะให้เขาออกจากอกุศล ดำรง อยู่ในกุศลได้ พวกเธอก็ต้องไม่ละเลยอุเบกขาในบุคคลเช่นนี้ ฯ
เทียบรายประโยค (24 ประโยค)
mn103:9.1 #
เตสญฺจ โว ภิกฺขเว สมคฺคานํ สมฺโมทมานานํ อวิวทมานานํ สิกฺขตํ สิยา อญฺญตรสฺส ภิกฺขุโน อาปตฺติ สิยา วีติกฺกโม ฯ✎ ร่าง
Tesañca vo, bhikkhave, samaggānaṁ sammodamānānaṁ avivadamānānaṁ sikkhataṁ siyā aññatarassa bhikkhuno āpatti siyā vītikkamo,
As you train in harmony, appreciating each other, without dispute, one of the mendicants might commit an offense or transgression.
อ้างอิงสยามรัฐ 14.45
mn103:10.1 #
ตตฺร ภิกฺขเว น โจทนาย โจทิตพฺพํ ๑- ปุคฺคโล อุปปริกฺขิตพฺโพ✎ ร่าง
tatra, bhikkhave, na codanāya taritabbaṁ. Puggalo upaparikkhitabbo:
In such a case, you should not be in a hurry to accuse them. The individual should be examined like this:
mn103:10.2 #
อิติ มยฺหญฺจ อวิเหสา ภวิสฺสติ ปรสฺส จ ปุคฺคลสฺส อนุปฆาโต ปโร หิ ปุคฺคโล อกฺโกธโน อนุปนาหี อทฬฺหทิฏฺฐี ๒- สุปฏินิสฺสคฺคี สกฺโกมิ จาหํ เอตํ ปุคฺคลํ อกุสลา วุฏฺฐาเปตฺวา กุสเล ปติฏฺฐาเปตุนฺติ ฯ✎ ร่าง
‘iti mayhañca avihesā bhavissati parassa ca puggalassa anupaghāto, paro hi puggalo akkodhano anupanāhī adaḷhadiṭṭhī suppaṭinissaggī, sakkomi cāhaṁ etaṁ puggalaṁ akusalā vuṭṭhāpetvā kusale patiṭṭhāpetun’ti.
‘I won’t be troubled and the other individual won’t be hurt, for they’re not irritable and acrimonious. They don’t hold fast to their views, but let them go easily. I can draw them away from the unskillful and establish them in the skillful.’
mn103:10.3 #
สเจ ภิกฺขเว เอวมสฺส กลฺลํ วจนาย ฯ✎ ร่าง
Sace, bhikkhave, evamassa, kallaṁ vacanāya.
If that’s what you think, then it’s appropriate to speak to them.
mn103:11.1 #
สเจ ปน ภิกฺขเว เอวมสฺส✎ ร่าง
Sace pana, bhikkhave, evamassa:
But suppose you think this:
mn103:11.2 #
มยฺหํ โข อวิเหสา ภวิสฺสติ ปรสฺส จ ปุคฺคลสฺส อุปฆาโต ปโร หิ ปุคฺคโล โกธโน อุปนาหี ทฬฺหทิฏฺฐี สุปฏินิสฺสคฺคี สกฺโกมิ จาหํ เอตํ ปุคฺคลํ อกุสลา วุฏฺฐาเปตฺวา กุสเล ปติฏฺฐาเปตุํ✎ ร่าง
‘mayhaṁ kho avihesā bhavissati parassa ca puggalassa upaghāto, paro hi puggalo kodhano upanāhī adaḷhadiṭṭhī suppaṭinissaggī, sakkomi cāhaṁ etaṁ puggalaṁ akusalā vuṭṭhāpetvā kusale patiṭṭhāpetuṁ.
‘I will be troubled and the other individual will be hurt, for they’re irritable and acrimonious. However, they don’t hold fast to their views, but let them go easily. I can draw them away from the unskillful and establish them in the skillful.
mn103:11.3 #
อปฺปมตฺตกํ โข ปเนตํ ยทิทํ ปรสฺส ปุคฺคลสฺส อุปฆาโต✎ ร่าง
Appamattakaṁ kho panetaṁ yadidaṁ—parassa puggalassa upaghāto.
But for the other individual to get hurt is a minor matter.
mn103:11.4 #
อถ โข เอตเทว พหุตรํ✎ ร่าง
Atha kho etadeva bahutaraṁ—
It’s more important
mn103:11.5 #
สฺวาหํ สกฺโกมิ เอตํ ปุคฺคลํ อกุสลา วุฏฺฐาเปตฺวา กุสเล ปติฏฺฐาเปตุนฺติ ฯ✎ ร่าง
svāhaṁ sakkomi etaṁ puggalaṁ akusalā vuṭṭhāpetvā kusale patiṭṭhāpetun’ti.
that I can draw them away from the unskillful and establish them in the skillful.’
mn103:11.6 #
สเจ ภิกฺขเว เอวมสฺส กลฺลํ วจนาย ฯ✎ ร่าง
Sace, bhikkhave, evamassa, kallaṁ vacanāya.
If that’s what you think, then it’s appropriate to speak to them.
mn103:12.1 #
สเจ ปน ภิกฺขเว เอวมสฺส✎ ร่าง
Sace pana, bhikkhave, evamassa:
But suppose you think this:
อ้างอิงสยามรัฐ 14.46 · ฉัฏฐสังคายนา 14.28
mn103:12.2 #
มยฺหํ โข วิเหสา ภวิสฺสติ ปรสฺส ปุคฺคลสฺส อนุปฆาโต ปโร หิ ปุคฺคโล อกฺโกธโน อนุปนาหี ทฬฺหทิฏฺฐี สุปฏินิสฺสคฺคี สกฺโกมิ จาหํ เอตํ ปุคฺคลํ อกุสลา วุฏฺฐาเปตฺวา กุสเล ปติฏฺฐาเปตุํ✎ ร่าง
‘mayhaṁ kho vihesā bhavissati parassa ca puggalassa anupaghāto. Paro hi puggalo akkodhano anupanāhī daḷhadiṭṭhī duppaṭinissaggī, sakkomi cāhaṁ etaṁ puggalaṁ akusalā vuṭṭhāpetvā kusale patiṭṭhāpetuṁ.
‘I will be troubled but the other individual won’t be hurt, for they’re not irritable and acrimonious. However, they hold fast to their views, refusing to let go. Nevertheless, I can draw them away from the unskillful and establish them in the skillful.
mn103:12.3 #
อปฺปมตฺตกํ โข ปเนตํ ยทิทํ มยฺหํ วิเหสา✎ ร่าง
Appamattakaṁ kho panetaṁ yadidaṁ—mayhaṁ vihesā.
But for me to be troubled is a minor matter.
mn103:12.4 #
อถ โข เอตเทว พหุตรํ✎ ร่าง
Atha kho etadeva bahutaraṁ—
It’s more important
mn103:12.5 #
สฺวาหํ สกฺโกมิ เอตํ ปุคฺคลํ อกุสลา วุฏฺฐาเปตฺวา กุสเล @เชิงอรรถ: ๑ สี. ตริตพุพํ ฯ ๒ สี. อทนฺททิฏฺฐี ฯ ยุ. อทนฺธทิฏฺฐีติ ทิสฺสติ ฯ ปติฏฺฐาเปตุนฺติ ฯ✎ ร่าง
svāhaṁ sakkomi etaṁ puggalaṁ akusalā vuṭṭhāpetvā kusale patiṭṭhāpetun’ti.
that I can draw them away from the unskillful and establish them in the skillful.’
mn103:12.6 #
สเจ ภิกฺขเว เอวมสฺส กลฺลํ วจนาย ฯ✎ ร่าง
Sace, bhikkhave, evamassa, kallaṁ vacanāya.
If that’s what you think, then it’s appropriate to speak to them.
mn103:13.1 #
สเจ ปน ภิกฺขเว เอวมสฺส✎ ร่าง
Sace pana, bhikkhave, evamassa:
But suppose you think this:
อ้างอิงPTS 2.242
mn103:13.2 #
มยฺหญฺจ โข วิเหสา ภวิสฺสติ ปรสฺส จ ปุคฺคลสฺส อุปฆาโต ปโร หิ ปุคฺคโล โกธโน อุปนาหี ทฬฺหทิฏฺฐี ทุปฺปฏินิสฺสคฺคี สกฺโกมิ จาหํ เอตํ ปุคฺคลํ อกุสลา วุฏฺฐาเปตฺวา กุสเล ปติฏฺฐาเปตุํ✎ ร่าง
‘mayhañca kho vihesā bhavissati parassa ca puggalassa upaghāto. Paro hi puggalo kodhano upanāhī daḷhadiṭṭhī duppaṭinissaggī, sakkomi cāhaṁ etaṁ puggalaṁ akusalā vuṭṭhāpetvā kusale patiṭṭhāpetuṁ.
‘I will be troubled and the other individual will be hurt, for they’re irritable and acrimonious. And they hold fast to their views, refusing to let go. Nevertheless, I can draw them away from the unskillful and establish them in the skillful.
mn103:13.3 #
อปฺปมตฺตกํ โข ปเนตํ ยทิทํ มยฺหญฺจ วิเหสา✎ ร่าง
Appamattakaṁ kho panetaṁ yadidaṁ—mayhañca vihesā bhavissati parassa ca puggalassa upaghāto.
But for me to be troubled and the other individual to get hurt is a minor matter.
mn103:13.4 #
Atha kho etadeva bahutaraṁ—
It’s more important
mn103:13.5 #
svāhaṁ sakkomi etaṁ puggalaṁ akusalā vuṭṭhāpetvā kusale patiṭṭhāpetun’ti.
that I can draw them away from the unskillful and establish them in the skillful.’
mn103:13.6 #
Sace, bhikkhave, evamassa, kallaṁ vacanāya.
If that’s what you think, then it’s appropriate to speak to them.
mn103:14.1 #
Sace pana, bhikkhave, evamassa:
But suppose you think this:
อ้างอิงพุทธชยันตี 12.50
mn103:14.2 #
‘mayhañca kho vihesā bhavissati parassa ca puggalassa upaghāto. Paro hi puggalo kodhano upanāhī daḷhadiṭṭhī duppaṭinissaggī, na cāhaṁ sakkomi etaṁ puggalaṁ akusalā vuṭṭhāpetvā kusale patiṭṭhāpetun’ti.
‘I will be troubled and the other individual will be hurt, for they’re irritable and acrimonious. And they hold fast to their views, refusing to let go. I cannot draw them away from the unskillful and establish them in the skillful.’
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๑๔ — มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน