เนื้อความทั้งข้อ
[๕๒๓] ดูกรภิกษุทั้งหลาย เหล่านายนิรยบาลกล่าวกะสัตว์นั้นอย่างนี้ว่า
ดูกรพ่อมหาจำเริญ เจ้าต้องการอะไร สัตว์นั้นบอกอย่างนี้ว่า ข้าพเจ้าระหาย เจ้าข้า
เหล่านายนิรยบาลจึงเอาขอเหล็กร้อนมีไฟติดทั่ว ลุกโพลง โชติช่วง เปิดปากออก
แล้วเอาน้ำทองแดงร้อนมีไฟติดทั่ว ลุกโพลง โชติช่วง กรอกเข้าไปในปาก น้ำ
ทองแดงนั้นจะไหม้ริมฝีปากบ้าง ปากบ้าง คอบ้าง ท้องบ้าง ของสัตว์นั้น พา
เอาไส้ใหญ่บ้าง ไส้น้อยบ้าง ออกมาทางส่วนเบื้องล่าง สัตว์นั้นย่อมเสวยเวทนา
อันเป็นทุกข์กล้า เจ็บแสบ อยู่ ณ ที่นั้น และยังไม่ตายตราบเท่าบาปกรรมนั้นยัง
ไม่สิ้นสุด ดูกรภิกษุทั้งหลาย เหล่านายนิรยบาลจะโยนสัตว์นั้นเข้าไปในมหา
นรกอีก ฯ
ตเมนํ ภิกฺขเว นิรยปาลา เอวมาหํสุ✎ ร่าง
Tamenaṁ, bhikkhave, nirayapālā evamāhaṁsu:
The wardens of hell say,
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 14.225 · พุทธชยันตี 12.396
อมฺโภ ปุริส
กึ อิจฺฉสีติ ฯ✎ ร่าง
‘ambho purisa, kiṁ icchasī’ti?
‘My man, what do you want?’
โส เอวมาห✎ ร่าง
So evamāha:
They say,
ปิปาสิโตสฺมิ ภนฺเตติ ฯ✎ ร่าง
‘pipāsitosmi, bhante’ti.
‘I’m thirsty, sir.’
ตเมนํ
ภิกฺขเว นิรยปาลา ตตฺเตน อโยสงฺกุนา มุขํ วิวริตฺวา อาทิตฺเตน
สมฺปชฺชลิเตน สญฺโชติภูเตน ตตฺตํ ตมฺพโลหํ มุเข อาสิญฺจนฺติ
อาทิตฺตํ สมฺปชฺชลิตํ สญฺโชติภูตํ ฯ✎ ร่าง
Tamenaṁ, bhikkhave, nirayapālā tattena ayosaṅkunā mukhaṁ vivaritvā ādittena sampajjalitena sajotibhūtena tattaṁ tambalohaṁ mukhe āsiñcanti ādittaṁ sampajjalitaṁ sajotibhūtaṁ.
The wardens of hell force open their mouth with a hot iron spike—burning, blazing, glowing—and pour in molten copper, burning, blazing, and glowing.
ตํ ตสฺส โอฏฺฐมฺปิ ฑยฺหติ
มุขมฺปิ ฑยฺหติ กณฺฐมฺปิ ฑยฺหติ อุทรมฺปิ ฑยฺหติ อนฺตมฺปิ
อนฺตคุณมฺปิ อาทาย อโธภาคา นิกฺขมติ ฯ✎ ร่าง
Taṁ tassa oṭṭhampi dahati, mukhampi dahati, kaṇṭhampi dahati, urampi dahati, antampi antaguṇampi ādāya adhobhāgā nikkhamati.
It burns their lips, mouth, tongue, throat, and stomach before coming out below dragging their entrails.
โส ตตฺถ ทุกฺขา
ติปฺปา กฏุกา เวทนา เวเทติ น จ ตาว กาลํ กโรติ ยาว น ตํ
ปาปกมฺมํ พฺยนฺตีโหติ ฯ✎ ร่าง
So tattha dukkhā tibbā kharā kaṭukā vedanā vedeti, na ca tāva kālaṁ karoti, yāva na taṁ pāpakammaṁ byantīhoti.
And there they feel painful, sharp, severe, acute feelings—but they don’t die until that bad deed is eliminated.
ตเมนํ ภิกฺขเว นิรยปาลา ปุน มหานิรเย
ปกฺขิปนฺติ ฯ✎ ร่าง
Tamenaṁ, bhikkhave, nirayapālā puna mahāniraye pakkhipanti.
The wardens of hell toss them back in the Great Hell.