เล่ม ๑๔ — มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ข้อ 530

เนื้อความทั้งข้อ

[๕๓๐] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็บุคคลย่อมมุ่งหวังสิ่งที่ยังไม่มาถึงอย่างไร คือ รำพึงถึงความเพลิดเพลินในเรื่องนั้นๆ ว่า ขอเราพึงมีรูปอย่างนี้ในกาลอนาคต พึงมีเวทนาอย่างนี้ในกาลอนาคต พึงมีสัญญาอย่างนี้ในกาลอนาคต พึงมีสังขาร อย่างนี้ในกาลอนาคต พึงมีวิญญาณอย่างนี้ในกาลอนาคต ดูกรภิกษุทั้งหลาย อย่างนี้แล ชื่อว่ามุ่งหวังสิ่งที่ยังไม่มาถึง ฯ

mn131:6.1 #

กถญฺจ ภิกฺขเว อนาคตํ ปฏิกงฺขติ ฯ✎ ร่าง

Kathañca, bhikkhave, anāgataṁ paṭikaṅkhati?

And how do you anticipate the future?

อ้างอิงพุทธชยันตี 12.400

mn131:6.2 #

เอวํรูโป สิยํ อนาคตมทฺธานนฺติ ตตฺถ นนฺทึ สมนฺวาเนติ เอวํเวทโน สิยํ ฯเปฯ เอวํสญฺโญ สิยํ ฯเปฯ เอวํสงฺขาโร สิยํ ฯเปฯ เอวํ วิญฺญาโณ สิยํ อนาคตมทฺธานนฺติ ตตฺถ นนฺทึ สมนฺวาเนติ ฯ✎ ร่าง

‘Evaṁrūpo siyaṁ anāgatamaddhānan’ti tattha nandiṁ samanvāneti, evaṁvedano siyaṁ …pe… evaṁsañño siyaṁ … evaṁsaṅkhāro siyaṁ … evaṁviññāṇo siyaṁ anāgatamaddhānanti tattha nandiṁ samanvāneti—

You muster delight there, thinking: ‘May I have such form in the future.’ … ‘May I have such feeling … perception … choice … consciousness in the future.’

mn131:6.3 #

เอวํ โข ภิกฺขเว อนาคตํ ปฏิกงฺขติ ฯ✎ ร่าง

evaṁ kho, bhikkhave, anāgataṁ paṭikaṅkhati.

That’s how you anticipate the future.