เล่ม ๑๔ — มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ข้อ 531

เนื้อความทั้งข้อ

[๕๓๑] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็บุคคลจะไม่มุ่งหวังสิ่งที่ยังไม่มาถึงอย่างไร คือ ไม่รำพึงถึงความเพลิดเพลินในเรื่องนั้นๆ ว่า ขอเราพึงมีรูปอย่างนี้ในกาลอนาคต พึงมีเวทนาอย่างนี้ในกาลอนาคต พึงมีสัญญาอย่างนี้ในกาลอนาคต พึงมีสังขาร อย่างนี้ในกาลอนาคต พึงมีวิญญาณอย่างนี้ในกาลอนาคต ดูกรภิกษุทั้งหลาย อย่าง นี้แลชื่อว่าไม่มุ่งหวังสิ่งที่ยังไม่มาถึง

mn131:7.1 #

กถญฺจ ภิกฺขเว อนาคตํ นปฺปฏิกงฺขติ ฯ✎ ร่าง

Kathañca, bhikkhave, anāgataṁ nappaṭikaṅkhati?

And how do you not anticipate the future?

อ้างอิงสยามรัฐ 14.350

mn131:7.2 #

เอวํรูโป สิยํ อนาคตมทฺธานนฺติ ตตฺถ นนฺทึ น สมนฺวาเนติ เอวํเวทโน สิยํ ฯเปฯ เอวํสญฺโญ สิยํ ฯเปฯ เอวํสงฺขาโร สิยํ ฯเปฯ เอวํ วิญฺญาโณ สิยํ อนาคตมทฺธานนฺติ ตตฺถ นนฺทึ น สมนฺวาเนติ ฯ✎ ร่าง

‘Evaṁrūpo siyaṁ anāgatamaddhānan’ti tattha nandiṁ na samanvāneti, evaṁvedano siyaṁ … evaṁsañño siyaṁ … evaṁsaṅkhāro siyaṁ … ‘evaṁviññāṇo siyaṁ anāgatamaddhānan’ti tattha nandiṁ na samanvāneti—

You don’t muster delight there, thinking: ‘May I have such form in the future.’ … ‘May I have such feeling … perception … choice … consciousness in the future.’

mn131:7.3 #

เอวํ โข ภิกฺขเว อนาคตํ นปฺปฏิกงฺขติ ฯ✎ ร่าง

evaṁ kho, bhikkhave, anāgataṁ nappaṭikaṅkhati.

That’s how you don’t anticipate the future.