เล่ม ๑๔ — มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ข้อ 673

เนื้อความทั้งข้อ

[๖๗๓] ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้- สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเมื่อเสด็จจาริกไปในมคธชนบท ทรงแวะยัง พระนครราชคฤห์ เสด็จเข้าไปหานายช่างหม้อชื่อภัคควะยังที่อยู่ แล้วตรัสดังนี้ว่า ดูกรนายภัคควะ ถ้าไม่เป็นความหนักใจแก่ท่าน เราจะขอพักอยู่ในโรงสักคืนหนึ่ง เถิด นายภัคควะทูลว่า ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ข้าพเจ้าไม่มีความหนักใจเลย แต่ใน โรงนี้มีบรรพชิตเข้าไปอยู่ก่อนแล้ว ถ้าบรรพชิตนั้นอนุญาต ก็นิมนต์ท่านพักตาม สบายเถิด ฯ

mn140:1.2 #

เอวมฺเม สุตํ เอกํ สมยํ ภควา มคเธสุ จาริกญฺจรมาโน เยน ราชคหํ ตทวสริ✎ ร่าง

ekaṁ samayaṁ bhagavā magadhesu cārikaṁ caramāno yena rājagahaṁ tadavasari;

At one time the Buddha was wandering in the Magadhan lands when he arrived at Rājagaha.

mn140:1.3 #

เยน ภคฺคโว กุมฺภกาโร เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภคฺควํ กุมฺภการํ เอตทโวจ✎ ร่าง

yena bhaggavo kumbhakāro tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhaggavaṁ kumbhakāraṁ etadavoca:

He went to see Bhaggava the potter, and said,

mn140:2.1 #

สเจ เต ภคฺคว อครุ วิหราม นิเวสเน ๑- เอกรตฺตินฺติ ฯ✎ ร่าง

“sace te, bhaggava, agaru viharemu āvesane ekarattan”ti.

“Bhaggava, if it is no trouble, I’d like to spend a single night in your workshop.”

mn140:2.2 #

น โข เม ภนฺเต ครุ✎ ร่าง

“Na kho me, bhante, garu.

“It’s no trouble, sir.

mn140:2.3 #

อตฺถิ เจตฺถ ปพฺพชิโต ปฐมํ วาสูปคโต โหติ✎ ร่าง

Atthi cettha pabbajito paṭhamaṁ vāsūpagato.

But there’s a renunciate already staying there.

mn140:2.4 #

สเจ โส อนุชานาติ วิหรถ ภนฺเต ยถาสุขนฺติ ฯ✎ ร่าง

Sace so anujānāti, viharatha, bhante, yathāsukhan”ti.

If he allows it, sir, you may stay as long as you please.”