เล่ม ๑๔ — มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ข้อ 674

เนื้อความทั้งข้อ

[๖๗๔] ก็สมัยนั้นแล กุลบุตรชื่อปุกกุสาติ ออกจากเรือนบวชเป็น บรรพชิตอุทิศพระผู้มีพระภาคด้วยศรัทธา ปุกกุสาติกุลบุตรนั้นเข้าไปพักอยู่ในโรง ของนายช่างหม้อนั้นก่อนแล้ว ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคเสด็จเข้าไปหาท่าน ปุกกุสาติยังที่พัก แล้วตรัสกะท่านปุกกุสาติดังนี้ว่า ดูกรภิกษุ ถ้าไม่เป็นความ หนักใจแก่ท่าน เราจะขอพักอยู่ในโรงสักคืนหนึ่งเถิด ท่านปุกกุสาติตอบว่า ดูกร ท่านผู้มีอายุ โรงช่างหม้อกว้างขวาง นิมนต์ท่านผู้มีอายุพักตามสบายเถิด ฯ

mn140:3.1 #

เตน โข ปน สมเยน ปุกฺกุสาติ นาม กุลปุตฺโต ภควนฺตํ อุทฺทิสฺส สทฺธาย อคารสฺมา อนคาริยํ ปพฺพชิโต ฯ✎ ร่าง

Tena kho pana samayena pukkusāti nāma kulaputto bhagavantaṁ uddissa saddhāya agārasmā anagāriyaṁ pabbajito.

Now at that time a gentleman named Pukkusāti had gone forth out of faith from the lay life to homelessness in the Buddha’s name.

อ้างอิงPTS 3.238

mn140:3.2 #

โส ตสฺมึ กุมฺภการนิเวสเน ๒- ปฐมํ วาสูปคโต โหติ ฯ✎ ร่าง

So tasmiṁ kumbhakārāvesane paṭhamaṁ vāsūpagato hoti.

And it was he who had first taken up residence in the workshop.

mn140:3.3 #

อถ โข ภควา เยนายสฺมา ปุกฺกุสาติ เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา อายสฺมนฺตํ ปุกฺกุสาตึ เอตทโวจ✎ ร่าง

Atha kho bhagavā yenāyasmā pukkusāti tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ pukkusātiṁ etadavoca:

Then the Buddha approached Venerable Pukkusāti and said,

mn140:3.4 #

สเจ เต ภิกฺขุ อครุ วิหราม นิเวสเน เอกรตฺตินฺติ ฯ✎ ร่าง

“sace te, bhikkhu, agaru viharemu āvesane ekarattan”ti.

“Mendicant, if it is no trouble, I’d like to spend a single night in the workshop.”

mn140:3.5 #

อูรุนฺทํ อาวุโส กุมฺภการนิเวสนํ✎ ร่าง

“Urundaṁ, āvuso, kumbhakārāvesanaṁ.

“The potter’s workshop is spacious, reverend.

mn140:3.6 #

วิหรตายสฺมา ยถาสุขนฺติ ฯ✎ ร่าง

Viharatāyasmā yathāsukhan”ti.

Stay as long as you please.”