เล่ม ๑๔ — มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ข้อ 740

เนื้อความทั้งข้อ

[๗๔๐] เมื่อพระผู้มีพระภาคตรัสแล้วอย่างนี้ ท่านพระอานนท์ได้กราบ ทูลพระผู้มีพระภาคดังนี้ว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ก็เทวบุตรนั้น คงจักเป็น อนาถบิณฑิกเทวบุตรแน่ เพราะอนาถบิณฑิกคฤหบดีได้เป็นผู้เลื่อมใสแล้วในท่าน พระสารีบุตร ฯ พ. ดูกรอานนท์ ถูกแล้วๆ เท่าที่คาดคะเนนั้นแล เธอลำดับเรื่องถูก แล้ว เทวบุตรนั้นคืออนาถบิณฑิกเทวบุตร มิใช่อื่น ฯ พระผู้มีพระภาคได้ตรัสพระภาษิตนี้แล้ว ท่านพระอานนท์จึงชื่นชมยินดี พระภาษิตของพระผู้มีพระภาคแล ฯ

mn143:20.1 #

เอวํ วุตฺเต อายสฺมา อานนฺโท ภควนฺตํ เอตทโวจ✎ ร่าง

Evaṁ vutte, āyasmā ānando bhagavantaṁ etadavoca:

When he had spoken, Venerable Ānanda said to the Buddha:

อ้างอิงสยามรัฐ 14.473

mn143:20.2 #

โส หิ นูน โส ภนฺเต อนาถปิณฺฑิโก เทวปุตฺโต ภวิสฺสติ✎ ร่าง

“so hi nūna so, bhante, anāthapiṇḍiko devaputto bhavissati.

“Sir, that godling must surely have been Anāthapiṇḍika.

mn143:20.3 #

อนาถปิณฺฑิโก ภนฺเต คหปติ อายสฺมนฺเต สารีปุตฺเต อภิปฺปสนฺโน ๑- อโหสีติ ฯ✎ ร่าง

Anāthapiṇḍiko, bhante, gahapati āyasmante sāriputte abhippasanno ahosī”ti.

For the householder Anāthapiṇḍika was devoted to Venerable Sāriputta.”

mn143:20.4 #

สาธุ สาธุ อานนฺท✎ ร่าง

“Sādhu sādhu, ānanda.

“Good, good, Ānanda.

mn143:20.5 #

ยาวตกํ โข อานนฺท ตกฺกาย ปตฺตพฺพํ อนุปฺปตฺตํ✎ ร่าง

Yāvatakaṁ kho, ānanda, takkāya pattabbaṁ, anuppattaṁ taṁ tayā.

You’ve reached the logical conclusion, as far as logic goes.