เล่ม ๑๔ — มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ข้อ 79

เนื้อความทั้งข้อ

[๗๙] พ. ดูกรสุนักขัตตะ ฉันนั้นเหมือนกันแล ข้อที่ภิกษุนั้นทำ ความสำรวมในอายตนะเป็นที่กระทบ ๖ อย่าง รู้ดังนี้ว่า อุปธิเป็นรากเหง้าแห่งทุกข์ จึงเป็นผู้ปราศจากอุปธิ พ้นวิเศษแล้วในธรรมเป็นที่สิ้นอุปธิ จักน้อมกายหรือ ปล่อยจิตไปในอุปธิ นั่นไม่ใช่ฐานะที่มีได้ ฯ พระผู้มีพระภาคได้ตรัสพระภาษิตนี้แล้ว พระสุนักขัตตะลิจฉวีบุตรชื่นชม ยินดีพระภาษิตของพระผู้มีพระภาคแล ฯ

mn105:30.7 #

เอวเมว โข สุนกฺขตฺต โส วต ภิกฺขุ ฉสุ ผสฺสายตเนสุ สํวุตการี✎ ร่าง

“Evameva kho, sunakkhatta, so vata bhikkhu chasu phassāyatanesu saṁvutakārī.

“In the same way, Sunakkhatta, that mendicant practices restraint regarding the six fields of contact.

mn105:30.8 #

อุปธิ ทุกฺขมูลนฺติ อิติ วิทิตฺวา นิรุปธี อุปธิสงฺขเย วิมุตฺโต อุปธิสฺมึ วา กายํ อุปสํหริสฺสติ จิตฺตํ วา อนุปฺปทสฺสตีติ✎ ร่าง

‘Upadhi dukkhassa mūlan’ti—iti viditvā nirupadhi upadhisaṅkhaye vimutto upadhismiṁ vā kāyaṁ upasaṁharissati cittaṁ vā uppādessatīti—

Understanding that attachment is the root of suffering, they are freed with the ending of attachments. It’s not possible that they would apply their body or interest their mind in any attachment.”

mn105:30.9 #

เนตํ ฐานํ วิชฺชตีติ ฯ✎ ร่าง

netaṁ ṭhānaṁ vijjatī”ti.

mn105:30.10 #

อิทมโวจ ภควา✎ ร่าง

Idamavoca bhagavā.

That is what the Buddha said.

mn105:30.11 #

อตฺตมโน สุนกฺขตฺโต ลิจฺฉวิปุตฺโต ภควโต ภาสิตํ อภินนฺทีติ ฯ✎ ร่าง

Attamano sunakkhatto licchaviputto bhagavato bhāsitaṁ abhinandīti.

Satisfied, Sunakkhatta of the Licchavi clan approved what the Buddha said.

mn105:30.12 #

สุนกฺขตฺตสุตฺตํ นิฏฺฐิตํ ปญฺจมํ ฯ✎ ร่าง

Sunakkhattasuttaṁ niṭṭhitaṁ pañcamaṁ.

mn106:0.1 #

—

Majjhima Nikāya 106

Middle Discourses 106

mn106:0.2 #

อาเนญฺชสปฺปายสุตฺต✎ ร่าง

Āneñjasappāyasutta

Conducive to the Imperturbable

mn106:1.1 #

ํ✎ ร่าง

Evaṁ me sutaṁ—

So I have heard.

อ้างอิงสยามรัฐ 14.74 · ฉัฏฐสังคายนา 14.46 · พุทธชยันตี 12.82