เนื้อความทั้งข้อ
[๑๑๓] เทวดาตนหนึ่ง ครั้นยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้กล่าว
คาถานี้ในสำนักพระผู้มีพระภาคว่า
ศรัทธาเป็นเพื่อนสองของคน หากว่าความเป็นผู้ไม่มีศรัทธา
ไม่ตั้งอยู่ แต่นั้นบริวารยศและเกียรติยศย่อมมีแก่เขานั้น
อนึ่ง เขานั้นละทิ้งสรีระแล้วก็ไปสู่สวรรค์ บุคคลพึงละความ
โกรธเสีย พึงทิ้งมานะเสีย พึงล่วงสังโยชน์ทั้งปวงเสีย
กิเลสเป็นเครื่องเกี่ยวข้อง ย่อมไม่เกาะเกี่ยวบุคคลนั้น ผู้ไม่
เกี่ยวข้องในนามรูป ผู้ไม่มีกิเลสเป็นเครื่องกังวล ฯ
เอกมนฺตํ ฐิตา โข เอกา เทวตา ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ
อภาสิ✎ ร่าง
Ekamantaṁ ṭhitā kho ekā devatā bhagavato santike imaṁ gāthaṁ abhāsi:
Standing to one side, one deity spoke this verse in the Buddha’s presence:
สทฺธา ทุติยา ปุริสสฺส โหติ✎ ร่าง
“Saddhā dutiyā purisassa hoti,
“Faith is a person’s partner.
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 23.30
โน เจ อสฺสทฺธิยมวติฏฺฐติ✎ ร่าง
No ce assaddhiyaṁ avatiṭṭhati;
If faithlessness doesn’t linger,
ยโส จ กิตฺตี จ ตตฺวสฺส โหติ✎ ร่าง
Yaso ca kittī ca tatvassa hoti,
fame and renown are theirs,
สคฺคญฺจ โส คจฺฉติ สรีรํ ปหายาติ ฯ✎ ร่าง
Saggañca so gacchati sarīraṁ vihāyā”ti.
and when they discard this corpse they go to heaven.”
—
Atha kho aparā devatā bhagavato santike imā gāthāyo abhāsi:
Then another deity recited these verses in the Buddha’s presence:
โกธํ ชเห วิปฺปชเหยฺย มานํ✎ ร่าง
“Kodhaṁ jahe vippajaheyya mānaṁ,
“Give up anger, get rid of conceit,
สญฺโญชนํ สพฺพมติกฺกเมยฺย✎ ร่าง
Saṁyojanaṁ sabbamatikkameyya;
and get past all the fetters.
ตํ นามรูปสฺมิมสชฺชมานํ✎ ร่าง
Taṁ nāmarūpasmimasajjamānaṁ,
Chains don’t torment one who has nothing,
อกิญฺจนํ นานุปตนฺติ สงฺคาติ ฯ✎ ร่าง
Akiñcanaṁ nānupatanti saṅgā”ti.
not clinging to name and form.”