เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 247

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๔๗] ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคทรงปรารภสุริยเทวบุตรได้ตรัสกะ- *อสุรินทราหูด้วยพระคาถาว่า สุริยเทวบุตร ถึงตถาคตผู้เป็นพระอรหันต์ ว่าเป็นที่พึง ดูกร ราหู ท่านจงปล่อยสุริยะ พระพุทธเจ้าทั้งหลาย เป็นผู้ อนุเคราะห์แก่โลก สุริยะใดเป็นผู้ส่องแสง กระทำความสว่าง ในที่มืดมิด มีสัณฐานเป็นวงกลม มีเดชสูง ดูกรราหู ท่าน อย่ากลืนกินสุริยะนั้น ผู้เที่ยวไปในอากาศ ดูกรราหู ท่าน จงปล่อยสุริยะ ผู้เป็นบุตรของเรา ฯ

sn2.10:3.1 #

อถ โข ภควา สุริยํ เทวปุตฺตํ อารพฺภ ราหุํ อสุรินฺทํ คาถาย อชฺฌภาสิ✎ ร่าง

Atha kho bhagavā sūriyaṁ devaputtaṁ ārabbha rāhuṁ asurindaṁ gāthāhi ajjhabhāsi:

Then the Buddha addressed Rāhu in verse concerning the Sun God:

sn2.10:4.1 #

ตถาคตํ อรหนฺตํ✎ ร่าง

“Tathāgataṁ arahantaṁ,

“The Sun God has gone for refuge

sn2.10:4.2 #

สุริโย สรณํ คโต✎ ร่าง

sūriyo saraṇaṁ gato;

to the Realized One, the perfected one.

sn2.10:4.3 #

ราหุ สุริยํ ปมุญฺจสฺสุ✎ ร่าง

Rāhu sūriyaṁ pamuñcassu,

The Buddhas have compassion for the world—

sn2.10:4.4 #

พุทฺธา โลกานุกมฺปกา✎ ร่าง

buddhā lokānukampakā.

so Rāhu, release the Sun!

sn2.10:5.1 #

โย อนฺธกาเร ตมสี ปภงฺกโร✎ ร่าง

Yo andhakāre tamasi pabhaṅkaro,

He is a beacon in the darkness,

อ้างอิงสยามรัฐ 15.71

sn2.10:5.2 #

เวโรจโน มณฺฑลิ อุคฺคเตโช✎ ร่าง

Verocano maṇḍalī uggatejo;

the blazing sun, circle of awesome might.

sn2.10:5.3 #

มา ราหุ คิลี จรมนฺตลิกฺเข✎ ร่าง

Mā rāhu gilī caramantalikkhe,

Rāhu, do not swallow him as he traverses the sky.

sn2.10:5.4 #

ปชํ มม ราหุ ปมุญฺจ สุริยนฺติ ฯ✎ ร่าง

Pajaṁ mamaṁ rāhu pamuñca sūriyan”ti.

Rāhu, release my offspring, the Sun!”