เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 348

เนื้อความทั้งข้อ

[๓๔๘] ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคทรงทราบเนื้อความนั้นแล้ว จึงได้ ตรัสพระคาถานี้ในเวลานั้นว่า บุคคลค้นหาด้วยจิตตลอดทิศทั้งหมด ไม่ได้พบใครซึ่งเป็นที่รัก ยิ่งกว่าตนในที่ไหนๆ เลย สัตว์ทั้งหลายเหล่าอื่นก็รักตนมาก เช่นนั้นเหมือนกัน ฉะนั้น ผู้รักตนจึงไม่ควรเบียดเบียนสัตว์อื่น ฯ

sn3.8:3.1 #

อถ โข ภควา เอตมตฺถํ วิทิตฺวา ตายํ เวลายํ อิมํ คาถํ อภาสิ✎ ร่าง

Atha kho bhagavā etamatthaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ gāthaṁ abhāsi:

Then, understanding this matter, on that occasion the Buddha spoke this verse:

sn3.8:4.1 #

สพฺพา ทิสา อนุปริคมฺม เจตสา✎ ร่าง

“Sabbā disā anuparigamma cetasā,

“Having explored every quarter with the mind,

sn3.8:4.2 #

เนวชฺฌคา ปิยตรมตฺตนา กฺวจิ✎ ร่าง

Nevajjhagā piyataramattanā kvaci;

one finds no-one dearer than oneself.

sn3.8:4.3 #

เอวํ ปิโย ปุถุ อตฺตา ปเรสํ✎ ร่าง

Evaṁ piyo puthu attā paresaṁ,

Likewise for others, each holds themselves dear;

sn3.8:4.4 #

ตสฺมา น หึเส ปรํ อตฺตกาโมติ ฯ✎ ร่าง

Tasmā na hiṁse paramattakāmo”ti.

so one who desires self-knowledge would harm no other.”

sn3.9:4.3 #

น✎ ร่าง

Niraggaḷaṁ mahārambhā,

and the ‘unimpeded’—

sn3.9:0.1 #

—

Saṁyutta Nikāya 3.9

Linked Discourses 3.9

sn3.9:0.2 #

วมํ✎ ร่าง

1. Paṭhamavagga

1. Shackles

sn3.9:0.3 #

ยญฺญสุตฺต✎ ร่าง

Yaññasutta

Sacrifice

sn3.9:1.1 #

ํ✎ ร่าง

Sāvatthinidānaṁ.

At Sāvatthī.