เนื้อความทั้งข้อ
[๔๑๘] ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคทรงทราบว่า นี่มารผู้มีบาป จึงได้
ตรัสกะมารผู้มีบาปด้วยพระคาถาว่า
เรารู้แล้วว่า ตบะอื่นๆ อย่างใดอย่างหนึ่ง ไม่ประกอบด้วย
ประโยชน์ ตบะทั้งหมดหาอำนวยประโยชน์ให้ไม่ ดุจไม้แจว
หรือไม้ถ่อ ไม่อำนวยประโยชน์บนบก ฉะนั้น (เรา) จึง
เจริญมรรค คือ ศีล สมาธิ และปัญญา เพื่อความตรัสรู้
เป็นผู้บรรลุความบริสุทธิ์อย่างยอดเยี่ยมแล้ว ดูกรมารผู้กระทำ
ซึ่งที่สุด ตัวท่านเป็นผู้ที่เรากำจัดเสียได้แล้ว ฯ
ครั้งนั้นแล มารผู้มีบาปเป็นทุกข์เสียใจว่า พระผู้มีพระภาคทรงรู้จักเรา
พระสุคตทรงรู้จักเรา ดังนี้ จึงได้อันตรธานไปในที่นั้นเอง ฯ
อถ โข ภควา มาโร อยํ ปาปิมา อิติ วิทิตฺวา
มารํ ปาปิมนฺตํ คาถาหิ อชฺฌภาสิ✎ ร่าง
Atha kho bhagavā “māro ayaṁ pāpimā” iti viditvā māraṁ pāpimantaṁ gāthāhi ajjhabhāsi:
Then the Buddha, knowing that this was Māra the Wicked, replied to him in verse:
อนตฺถสญฺหิตํ ญตฺวา✎ ร่าง
“Anatthasaṁhitaṁ ñatvā,
“I realized that it’s pointless;
อ้างอิงสยามรัฐ 15.151
ยงฺกิญฺจิ อปรํ ๑- ตปํ✎ ร่าง
yaṁ kiñci amaraṁ tapaṁ;
all that endless mortification
สพฺพํ นตฺถาวหํ ๒- โหติ ป✎ ร่าง
Sabbaṁ natthāvahaṁ hoti,
is as futile
ิยาริตฺตํว ธมฺมนิ✎ ร่าง
phiyārittaṁva dhammani.
as oars and rudder on dry land.
สีลํ สมาธึ ปญฺญญฺจ✎ ร่าง
Sīlaṁ samādhi paññañca,
Ethics, immersion, and wisdom:
มคฺคํ โพธาย ภาวยํ✎ ร่าง
Maggaṁ bodhāya bhāvayaṁ;
by developing this path to awakening
ปตฺโตสฺมิ ปรมํ สุทฺธึ✎ ร่าง
Pattosmi paramaṁ suddhiṁ,
I attained ultimate purity.
นิหโต ตฺวมสิ อนฺตกาติ ฯ✎ ร่าง
Nihato tvamasi antakā”ti.
You’re beaten, terminator!”
อถ โข มาโร ปาปิมา ชานาติ มํ ภควา ชานาติ มํ สุคโตติ
ทุกฺขี ทุมฺมโน ตตฺเถวนฺตรธายีติ ฯ
ท✎ ร่าง
Atha kho māro pāpimā “jānāti maṁ bhagavā, jānāti maṁ sugato”ti, dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.
Then Māra the Wicked, thinking, “The Buddha knows me! The Holy One knows me!” miserable and sad, vanished right there.
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 23.123
ุติยํ น✎ ร่าง
Saṁyutta Nikāya 4.2
Linked Discourses 4.2
—
1. Paṭhamavagga
1. Lifespan
าคสุตฺต✎ ร่าง
Hatthirājavaṇṇasutta
In the Form of an Elephant King
ํ✎ ร่าง
Evaṁ me sutaṁ—
So I have heard.
อ้างอิงพุทธชยันตี 13.190