เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 451

เนื้อความทั้งข้อ

[๔๕๑] พระผู้มีพระภาค ตรัสตอบด้วยพระคาถาว่า ตถาคตเป็นมหาวีรบุรุษ องอาจในบริษัท บรรลุทสพลญาณ ข้าม ตัณหาอันเป็นเหตุข้องในโลกเสียได้ บันลืออยู่โดยแท้ ฯ ครั้งนั้นแล มารผู้มีบาปเป็นทุกข์ เสียใจว่า พระผู้มีพระภาคทรงรู้จักเรา พระสุคตทรงรู้จักเรา ดังนี้ จึงได้หายไปในที่นั้นเอง ฯ

sn4.12:4.1 #

นทนฺติ เว มหาวีรา✎ ร่าง

“Nadanti ve mahāvīrā,

“The great heroes they roar,

sn4.12:4.2 #

ปริสาสุ วิสารทา✎ ร่าง

parisāsu visāradā;

self-assured in the assemblies.

sn4.12:4.3 #

ตถาคตา พลปฺปตฺตา✎ ร่าง

Tathāgatā balappattā,

The Realized One, attained to power,

sn4.12:4.4 #

ติณฺณา โลเก วิสฺสตฺติกนฺติ ฯ✎ ร่าง

tiṇṇā loke visattikan”ti.

has crossed over clinging to the world.”

sn4.12:5.1 #

อถ โข มาโร ปาปิมา ชานาติ มํ ภควา ชานาติ มํ สุคโตติ ทุกฺขี ทุมฺมโน ตตฺเถวนฺตรธายีติ ฯ✎ ร่าง

Atha kho māro pāpimā “jānāti maṁ bhagavā, jānāti maṁ sugato”ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.

Then Māra the Wicked, thinking, “The Buddha knows me! The Holy One knows me!” miserable and sad, vanished right there.

sn4.13:0.1 #

ต✎ ร่าง

Saṁyutta Nikāya 4.13

Linked Discourses 4.13

sn4.13:0.2 #

ติยํ✎ ร่าง

2. Dutiyavagga

2. Rule

sn4.13:0.3 #

สกลิกสุตฺต✎ ร่าง

Sakalikasutta

A Splinter

sn4.13:1.1 #

ํ✎ ร่าง

Evaṁ me sutaṁ—

So I have heard.

อ้างอิงสยามรัฐ 15.162