เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 463

เนื้อความทั้งข้อ

[๔๖๓] ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคทรงทราบว่า ผู้นี้เป็นมารผู้มีบาป จึงตรัสกะมารผู้มีบาปด้วยพระคาถาว่า พระอริยสาวกย่อมเบื่อหน่ายในรูป เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณ อย่างนี้ว่า เราไม่ใช่นั่น นั่นไม่ใช่ของเรา แม้มารและเสนามารแสวงหาอยู่ในที่ทั้งปวง ก็ไม่พบอริยสาวก ผู้เบื่อหน่ายแล้วอย่างนี้ มีอัตภาพอันเกษมล่วงพ้นสังโยชน์ ทั้งปวงแล้ว ฯ ลำดับนั้น มารผู้มีบาปเป็นทุกข์ เสียใจว่า พระผู้มีพระภาคทรงรู้จักเรา พระสุคตทรงรู้จักเรา ดังนี้ จึงได้หายไปในที่นั้นนั่นเอง ฯ

sn4.16:3.8 #

อถ โข ภควา มาโร อยํ ปาปิมา อิติ วิทิตฺวา มารํ ปาปิมนฺตํ คาถาย อชฺฌภาสิ✎ ร่าง

Atha kho bhagavā “māro ayaṁ pāpimā” iti viditvā māraṁ pāpimantaṁ gāthāya ajjhabhāsi:

Then the Buddha, knowing that this was Māra the Wicked, addressed him in verse:

sn4.16:4.1 #

รูปํ เวทยิตํ สญฺญํ✎ ร่าง

“Rūpaṁ vedayitaṁ saññā,

“Form, what is felt, and perception,

sn4.16:4.2 #

วิญฺญาณํ ยญฺจ สงฺขตํ✎ ร่าง

viññāṇaṁ yañca saṅkhataṁ;

consciousness, and what is chosen:

sn4.16:4.3 #

เนโสหมสฺมิ เนตํ เม✎ ร่าง

Nesohamasmi netaṁ me,

‘I am not this’ and ‘this is not mine’;

sn4.16:4.4 #

เอวํ ตตฺถ วิรชฺชติ✎ ร่าง

evaṁ tattha virajjati.

that’s how they become free of desire for them.

sn4.16:5.1 #

เอวํ วิรตฺตํ เขมตฺตํ✎ ร่าง

Evaṁ virattaṁ khemattaṁ,

When you’re detached, secure,

sn4.16:5.2 #

สพฺพสญฺโญชนาติตํ✎ ร่าง

sabbasaṁyojanātigaṁ;

all fetters transcended,

sn4.16:5.3 #

อเนฺวสํ สพฺพฐาเนสุ✎ ร่าง

Anvesaṁ sabbaṭṭhānesu,

though Māra and his army chase everywhere

sn4.16:5.4 #

มารเสนาปิ นาชฺฌคาติ ฯ✎ ร่าง

mārasenāpi nājjhagā”ti.

they never find you.”

sn4.16:6.1 #

อถ โข มาโร ปาปิมา ฯเปฯ ตตฺเถวนฺตรธายีติ ฯ✎ ร่าง

Atha kho māro pāpimā …pe… tatthevantaradhāyīti.

Then Māra … vanished right there.

sn4.17:0.1 #

สตฺตมํ อ✎ ร่าง

Saṁyutta Nikāya 4.17

Linked Discourses 4.17

sn4.17:0.2 #

—

2. Dutiyavagga

2. Rule

sn4.17:0.3 #

ายตนสุตฺตํ✎ ร่าง

Chaphassāyatanasutta

The Six Fields of Contact