เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 47

เนื้อความทั้งข้อ

[๔๗] ครั้งนั้นแล เทวดานั้นลงมายืนที่พื้นดินแล้ว กล่าวกะพระสมิทธิ- *เถระว่า ภิกษุ ท่านเป็นบรรพชิตยังหนุ่มแน่น มีผมดำประกอบด้วยปฐมวัย จำเริญรุ่น จะเป็นผู้ไม่เพลิดเพลินในกามทั้งหลายเสียแล้ว ภิกษุ ท่านจงบริโภค กามทั้งหลายเป็นของมนุษย์ อย่าละกามที่เห็นประจักษ์เสีย วิ่งไปหาทิพยกามอัน มีโดยกาลเลย ฯ

sn1.20:4.1 #

อถ โข สา เทวตา ปฐวิยํ ปติฏฺฐหิตฺวา อายสฺมนฺตํ สมิทฺธึ เอตทโวจ✎ ร่าง

Atha kho sā devatā pathaviyaṁ patiṭṭhahitvā āyasmantaṁ samiddhiṁ etadavoca:

Then that deity landed on the ground and said to Samiddhi,

sn1.20:4.2 #

ทหโร ตฺวํ ภิกฺขุ ปพฺพชิโต สุสุ กาฬเกโส ภเทฺรน โยพฺพเนน สมนฺนาคโต ปฐเมน วยสา อนิกฺกีฬิตาวี กาเมสุ✎ ร่าง

“daharo tvaṁ, bhikkhu, pabbajito susu kāḷakeso, bhadrena yobbanena samannāgato, paṭhamena vayasā, anikkīḷitāvī kāmesu.

“You’ve gone forth while young, mendicant. With pristine black hair, you’re blessed with youth, in the prime of life, and you’ve never flirted with sensual pleasures.

sn1.20:4.3 #

ภุญฺช ภิกฺขุ มานุสเก กาเม✎ ร่าง

Bhuñja, bhikkhu, mānusake kāme;

Enjoy human sensual pleasures!

sn1.20:4.4 #

มา สนฺทิฏฺฐิกํ หิตฺวา กาลิกํ อนุธาวีติ ฯ✎ ร่าง

mā sandiṭṭhikaṁ hitvā kālikaṁ anudhāvī”ti.

Don’t give up what is apparent in the present to chase after what takes effect over time.”